Ryby wilk morski (okoń morski)

Ryby wilk morski (okoń morski)

Wilk morski (okoń morski) to przysmak rybny. Ta ryba jest szeroko rozpowszechniona w wielu morzach i oceanach, chociaż ma więcej niż jedną nazwę. Dla nas wilk morski jest znany pod taką nazwą jak labraks. W tym artykule dowiesz się o charakterystycznych cechach zachowania tej ryby, siedlisku, użytecznych właściwościach i metodach połowów.

Okoń morski: opis

okoń morski

Labraks należy do rodziny Moronov i uważany jest za rybę drapieżną.

Ryba ma kilka nazw. Na przykład:

  • Labraks.
  • Wilk morski.
  • Koikan.
  • Okoń morski.
  • Branzino.
  • Wspólny lavrak.
  • Spigola.
  • Bas morski.

Obecność tak wielu nazw wskazuje na rozmieszczenie tej ryby i jej wysokie walory kulinarne. Ponieważ mieszkańcy wielu krajów używali labraksa do pożywienia, otrzymał on odpowiednią nazwę.

Obecnie, ze względu na aktywny połów tej ryby, jej stada gwałtownie się zmniejszyły, aw niektórych krajach komercyjny połów labraksa jest zabroniony, ponieważ znajduje się on w Czerwonej Księdze.

Dlatego ryby, które trafiają na półki sklepowe, są najprawdopodobniej sztucznie hodowane w zbiornikach ze słoną wodą.

Rodzaje wilków morskich

Rodzaje wilków morskich

Dziś wiadomo o 2 rodzajach labraksa:

  1. O labraksie zamieszkującym wschodnie wybrzeże Oceanu Atlantyckiego.
  2. O labraksie chilijskim, który występuje u wybrzeży zachodniego Atlantyku, a także na Morzu Czarnym i Śródziemnym.

Wygląd

Wygląd

Labraks ma wydłużony korpus i mocny szkielet, ale ma niewiele kości. Brzuch labraksa ma jasny kolor, a po bokach znajdują się srebrzyste obszary. Z tyłu znajdują się 2 płetwy, a przednia wyróżnia się obecnością ostrych kolców. Korpus labraksa pokryty jest dość dużymi łuskami.

Zasadniczo labraks może osiągnąć długość nie większą niż 0,5 metra, osiągając przy tym maksymalną wagę około 12 kilogramów. Średnia długość życia labraksa wynosi około 15 lat, chociaż są też stulatki, które dożyły 30 lat.

Labraks chilijski (czarny) zamieszkuje zachodnie wybrzeże Atlantyku i ma ciemny kolor. W zależności od warunków siedliskowych może mieć kolor od szarego do brązowego. Labirynt chilijski ma płetwy z ostrymi promieniami na grzbiecie, a sama ryba woli głębokie miejsca z chłodną wodą.

Siedlisko

Siedlisko

Okoń morski zamieszkuje zarówno zachodni, jak i wschodni Atlantyk. Ponadto występuje wilk morski:

  • Na Morzu Czarnym i Śródziemnym.
  • Na wodach Norwegii, a także u wybrzeży krajów takich jak Maroko i Senegal.
  • W sztucznie stworzonych zbiornikach we Włoszech, Hiszpanii i Francji.

Labraks woli przebywać bliżej wybrzeży, a także ujść rzek, wybierając nie głębokie miejsca. W tym samym czasie labraks jest zdolny do migracji na duże odległości w poszukiwaniu pożywienia.

Zachowanie

Najbardziej aktywny labraks występuje w nocy, aw dzień spoczywa na głębokości, bezpośrednio na dnie. Ponadto może znajdować się zarówno na głębokości, jak i w słupie wody.

Wilk morski to drapieżna ryba, która długo przebywa w zasadzce, tropiąc zdobycz. W odpowiednim momencie ryba atakuje zdobycz. Dzięki dużym ustom po prostu połyka go w ciągu kilku chwil.

Tarło

Tarło

W wieku 2-4 lat wilk morski może składać jaja. Zasadniczo okres ten przypada na zimę, a wiosną składają jaja tylko ryby zamieszkujące południowe regiony. Wilk morski pojawia się w warunkach, gdy temperatura wody osiąga co najmniej +12 stopni.

Młody labraks jest trzymany w małych stadach, gdzie przybiera na wadze. Po pewnym okresie wzrostu, kiedy wilk morski przybiera odpowiednią wagę, ryby opuszczają ławice rozpoczynając samodzielny tryb życia.

Dieta

Wilk morski jest drapieżnikiem morskim, więc jego dieta składa się z:

  • Od małych ryb.
  • Ze skorupiaków.
  • Krewetka.
  • Z krabów.
  • Od robaków morskich.

Wilk morski bardzo lubi sardynki. Latem odbywa dalekie podróże do miejsc, w których żyją sardynki.

Sztuczna hodowla

Sztuczna hodowla

Labraks wyróżnia się smacznym i dość zdrowym mięsem, dlatego hodowany jest w sztucznych warunkach. Ponadto zasoby tej ryby w środowisku naturalnym są ograniczone. Jednocześnie hodowane ryby są bardziej tłuste, co oznacza więcej kalorii. Średnia waga handlowa osobników wynosi około 0,5 kg. Sztucznie hodowany labraks jest tańszy niż złowiony w warunkach naturalnych, zwłaszcza że jego populacja jest niewielka i znajduje się w Czerwonej Księdze.

Łowienie wilka morskiego

Łowienie wilka morskiego

Tę drapieżną rybę można złowić na dwa sposoby:

  • Spinning.
  • Sprzęt wędkarski muchowy.

Każda z metod ma swoje zalety i wady.

Wirujący labraks

POŁOWY MORSKIE na Cyprze. SEBASS I BARRACUDA ŁOWIENIE NA SPINNINGU Z Brzegu

Spinning wymaga użycia sztucznych przynęt. Do łowienia labraksa nadają się wszelkie srebrne błystki lub sztuczne ryby. Wilk morski dobrze gryzie przynęty imitujące makrele lub dobijakowate.

Z reguły na wędce umieszczany jest kołowrotek spinningowy z małym mnożnikiem. Długość wędki dobierana jest w przedziale 3-3,5 metra. Wędkowanie odbywa się ze stromego wybrzeża, gdzie labraks przychodzi biesiadować na małych rybach. Rzuty na duże odległości zwykle nie są konieczne.

Wędkarstwo muchowe

Wędkarstwo muchowe

Aby złapać morskiego drapieżnika, warto wybrać przynęty wolumetryczne, które bardziej przypominają sylwetkę ryby. Podczas nocnego łowienia wybieraj przynęty czarne i czerwone. Wraz z nadejściem świtu należy przerzucić się na lżejsze przynęty, a rano przerzucić się na przynęty w odcieniach czerwieni, błękitu lub bieli.

Do łowienia labraksa nadaje się sprzęt muchowy klasy 7-8, przeznaczony do łowienia w słonej wodzie.

Przydatne właściwości labraksa

Przydatne właściwości labraksa

Obecnie ryba ta jest hodowana w większości krajów europejskich. Oczywiście najcenniejszy jest ten, który wyrósł w środowisku naturalnym. Uważa się, że mięso labraksa dziko żyjącego jest produktem delikatesowym, w przeciwieństwie do tego hodowanego w sztucznym środowisku.

Obecność witamin

Obecność takich witamin odnotowano w mięsie labraksa:

  • Witamina „A”.
  • Witamina „PP”.
  • Witamina D".
  • Tiamina".
  • Witamina „B2”.
  • Witamina „B6”.
  • Witamina „B9”.
  • Witamina b12".

Obecność pierwiastków śladowych

Kwasy tłuszczowe Omega 3 i inne pierwiastki śladowe znajdują się w mięsie labraksa:

  • Chrom.
  • Jod.
  • Kobalt.
  • Fosfor.
  • Wapń.
  • Żelazo.

W każdym razie lepiej nie dawać pierwszeństwa rybom sztucznie wyhodowanym, ale złowionym w warunkach naturalnych. Jeśli nie jest to możliwe, zrobi to sztucznie wyhodowany wilk morski.

Zawartość kalorii

Zawartość kalorii

100 gramów mięsa okonia morskiego zawiera:

  • 82 kcal.
  • 1,5 grama tłuszczu.
  • 16,5 grama białka.
  • 0,6 grama węglowodanów.

Przeciwwskazania

Wilk morski, podobnie jak większość innych owoców morza, jest przeciwwskazany dla osób, które mają osobistą nietolerancję, która powoduje alergie.

Labraks w piekarniku z pieczarkami i tymiankiem. Ziemniaki do dekoracji

Zastosowanie do gotowania

Mięso wilka morskiego ma delikatny smak, a samo mięso ma delikatną konsystencję. Pod tym względem labraks został sklasyfikowany jako ryba premium. Ze względu na to, że ryba ma niewiele kości, gotowana jest według różnych receptur.

Z reguły labraks:

  • Piec.
  • Smażyć.
  • Gotować.
  • Nadziewany.

Wilk morski gotowany w soli

Wilk morski gotowany w soli

Na Morzu Śródziemnym labraks przyrządza się według jednej, ale bardzo smacznej receptury.

Aby to zrobić, musisz mieć:

  • Ryba labraksa o wadze do 1,5 kg.
  • Mieszanka soli i soli morskiej.
  • Trzy białka jaj.
  • 80 ml wody.

Metoda gotowania:

  1. Ryba jest czyszczona i cięta. Płetwy i wnętrzności są usuwane.
  2. Soloną mieszankę miesza się z białkami jaj i wodą, po czym tę mieszaninę układa się równomierną warstwą na folii ułożonej na blasze do pieczenia.
  3. Na wierzchu leży przygotowana tusza okonia morskiego, a na wierzchu ponownie pokryta jest warstwą soli i protein.
  4. Rybę umieszcza się w piekarniku, gdzie piecze się przez pół godziny w temperaturze 220 stopni.
  5. Po ugotowaniu od ryby oddziela się sól i białka. Z reguły skóra ryby jest oddzielana wraz z tą kompozycją.
  6. Podawany ze świeżymi warzywami lub surówką.

Labraks to ryba smaczna i zdrowa, jeśli jest złowiona w warunkach naturalnych. Ze względu na delikatne mięso i delikatny smak obecny jest w wielu potrawach, w tym wykwintnej kuchni, przygotowywanych w elitarnych restauracjach.

Niestety nie każdy wędkarz będzie w stanie złowić tę pyszną rybę. Nie jest też łatwo znaleźć go na sklepowych półkach, ponieważ jest wymieniony w Czerwonej Księdze. Mimo to jest hodowany w wielu krajach europejskich. Chociaż nie jest to tak przydatne, nadal można go zjeść.

Zalecane

Łowienie kleni zimą
Wędzarnia ryb DIY
Ukąszenie sandacza