Żabnica (wędkarze)

Żabnica (wędkarze)

Żabnica lub żabnica reprezentuje rodzaj ryb płetwiastych, rodziny wędkarzy i rzędu żabnic. Ta ryba woli mieszkać na dnie, gdzie można łatwo zakopać się w ziemi, podczas gdy prawie całkowicie w niej zagrzebuje. Niektóre osobniki można spotkać wśród roślinności wodnej, w tym wśród rozsiewaczy dużych skał.

Żabnica: opis

Diabły morskie

Po obu stronach głowy żabnicy, w tym wzdłuż krawędzi żuchwy, a także na wargach, widoczne są procesy skórne w postaci grzywki. Kiedy te procesy poruszają się w słupie wody, wydaje się, że rosną glony. W związku z podobną cechą budowy ciała ryba jest ledwo zauważalna na tle dna.

Wygląd

Wygląd

Żabnica europejska osiąga prawie 2 metry długości, chociaż spotyka się głównie osobniki, nie dłuższe niż półtora metra. Największa waga dorosłych wynosi 60 kg. Ryba nie ma łusek, a jej ciało pokryte jest licznymi naroślami skórnymi i kościami. Kształt ciała jest mocno spłaszczony i lekko ściśnięty na plecach i brzuchu. Oczy są małe i szeroko rozstawione na głowie. Grzbiet jest koloru brązowawego, zielonkawo-brązowego lub czerwonawego z ciemnymi plamami.

Żabnica amerykańska osiąga długość 1 metra lub nieco więcej, a średnia waga dorosłych wynosi około 23 kilogramy. Żabnica czarnobrzucha to ryba głębinowa, która dorasta do 1 metra długości i nie więcej. Żabnica zachodnioatlantycka jest skromniejsza i osiąga długość 0,6 metra, nie więcej. Żabnica birmańska to ryba o ogromnej, mocno spłaszczonej głowie i krótkim ogonie. Jego długość stanowi mniej niż 30% całej długości ciała. Dorośli dorastają do 1 metra długości.

Ciekawe wiedzieć! Żabnica to dość ciekawy przedstawiciel podwodnego świata. Wędkarz porusza się niewiele po dnie, wykonując osobliwe skoki, co jest możliwe dzięki obecności mocnych płetw piersiowych.

Żabnica dalekowschodnia wyróżnia się tym, że dorasta do półtora metra, a główka jest duża, szeroka i płaska. Oczywiście jego usta są po prostu ogromne, a dolna szczęka jest nieco wysunięta do przodu, podczas gdy jest na niej kilka rzędów zębów. Ten gatunek żabnicy również nie ma łusek, a płetwy brzuszne znajdują się na początku głowy. Płetwy piersiowe są wystarczająco szerokie i mają dość mocne ostrze. Pierwsze trzy promienie, które tworzą płetwę grzbietową, znajdują się osobno. Górna część ciała wyróżnia się brązowym odcieniem, a także obecnością białych plam otoczonych ciemną obwódką. Dolna część ciała ma charakterystyczny jasny odcień.

Charakter i styl życia

Charakter i styl życia

Naukowcy sugerują, że diabły morskie pojawiły się na naszej planecie około 100 milionów lat temu. Mimo to ryby te nie zostały w pełni zbadane. Dlatego nie wiadomo dokładnie o wyjątkowym zachowaniu tych ryb.

Interesujący fakt! Wędkarz poluje za pomocą szybkich skoków, które pomagają wykonać potężne płetwy piersiowe. Jeśli dogonił swoją ofiarę, natychmiast połyka ją swoimi wielkimi ustami.

Dla człowieka żabnica nie stanowi żadnego zagrożenia, zwłaszcza, że ​​woli żyć na znacznej głębokości. Po tarle wędkarz wciąż wypływa na powierzchnię i może stanowić pewne zagrożenie dla nurków. Kiedy wędkarz jest głodny, z łatwością może ugryźć człowieka w ramię lub nogę.

Jak długo żyją wędkarze

Jak długo żyją wędkarze

Istnieją dowody na to, że żabnica amerykańska żyje średnio około 30 lat, a kruk czarnobrzuchy może żyć w środowisku naturalnym około 20 lat. Żabnica przylądkowa żyje nie dłużej niż 10 lat.

Czy to NIEBEZPIECZNE dla MORZA

Rodzaje żabnicy

Rodzina wędkarzy jest reprezentowana przez kilka typów, takich jak:

  • Żabnica amerykańska (Lophius americanus).
  • Wędkarz czarnobrzuchy (południowoeuropejski) lub wędkarz - budegasse (Lophius budegassa).
  • Żabnica zachodnioatlantycka (Lophius gastrophysus).
  • Dalekowschodni żabnica (Lophius litulon).
  • Żabnica europejska (Lophius piscatorius).

Występują również: żabnica południowoafrykańska (Lophius vaillanti), żabnica przylądkowa (Lophius vomerinus), a także wymarły gatunek Lophius brachysomus Agassiz.

Środowiska naturalne

Środowiska naturalne

Żabnica czarnobrzucha występuje we wschodnim Atlantyku, między Senegalem a Wyspami Brytyjskimi oraz w Morzu Czarnym i Śródziemnym.

Żabnica zachodniego Atlantyku żyje w zachodnich wodach Atlantyku, gdzie żyje na głębokości do 700 metrów, przylegając do obszaru dna.

Żabnica amerykańska występuje na północno-zachodnim Atlantyku, co jest typowe dla północnoamerykańskiego wybrzeża Atlantyku. Żabnica żyje na głębokościach do 650 metrów. Bliżej północnej części wybrzeża ryba ta nie przylega do dużych głębokości, ale bliżej części południowej - ta ryba występuje nawet w strefie przybrzeżnej.

Żabnica europejska zamieszkuje wody Oceanu Atlantyckiego, które obmywają Europę, od Morza Barentsa i Islandii po Zatokę Gwinejską, Morze Czarne, Północne i Bałtyckie.

Żabnica dalekowschodnia jest przedstawicielem wód Morza Japońskiego. Występuje również u wybrzeży Korei, w Zatoce Piotra Wielkiego, a także na wyspie Honsiu. Część populacji występuje na wodach Morza Ochockiego i Żółtego, a także na Morzu Wschodniochińskim i Południowochińskim, w tym na japońskim wybrzeżu Pacyfiku.

Dieta żabnicy

Dieta żabnicy

Zasadniczo diabły morskie są w zasadzce, czekając na kolejną ofiarę. Z reguły prawie całkowicie zakopują się w dnie i prawie niemożliwe jest zauważenie takiego drapieżnika. W diecie wędkarzy znajdują się różne gatunki ryb, głowonogi, w tym mątwy i kalmary.

Wszystkie diabły morskie ze względu na swój charakter zachowania należą do klasycznych drapieżników. W ich żołądkach znaleziono szczątki takich żywych istot jak myszoskoczki, małe płaszczki, dorsz, małe rekiny, flądra itp. Wędkarze podnosząc się z dna bliżej powierzchni, polują na makrele i śledzie. Zdarzały się przypadki, gdy wędkarze atakowali opierzone ptaki, które cicho poruszały się po powierzchni wody.

Ważny fakt! Kiedy wędkarz otwiera swoją ogromną paszczę, w pysku powstaje podciśnienie, które dosłownie zasysa ofiarę w ułamku sekundy wraz ze strumieniem wody.

Żabnica ma wyjątkowe ubarwienie ciała, więc trudno ją zauważyć, nawet gdy leży na dnie. Jednocześnie zakopuje się w ziemi, wyciągając wędkę (dlatego rybę nazwano wędkarzem), na końcu której znajduje się świetlista żywa przynęta, która przyciąga różnych przedstawicieli podwodnego świata wchodzących w skład diety żabnicy. Kiedy potencjalna ofiara jest zbyt blisko przynęty, żabnica natychmiast otwiera swoją ogromną paszczę, a ofiara natychmiast znajduje się w tej pysku.

Rozmnażanie i potomstwo

Rozmnażanie i potomstwo

Różne gatunki diabłów morskich różnią się również tym, że zaczynają rozmnażać się w różnych okresach swojego życia. Samce żabnicy europejskiej osiągają dojrzałość płciową w wieku około 6 lat, a samice w wieku 14 lat, dorastając do 1 metra długości. Europejskie żabnicy rozmnażają się w różnym czasie: osobniki żyjące w wodach północnych wychodzą na tarło w marcu i trwają do maja, a osobniki zamieszkujące wody południowe rozpoczynają tarło w styczniu, podczas gdy tarło trwa do początku lata ...

Kiedy wędkarze rozpoczynają tarło, samice i samce mogą zejść na głębokość 2 tysięcy metrów. Po znalezieniu odpowiedniego miejsca samica zaczyna się rozmnażać, a samiec natychmiast ją zapładnia. Po tarle samice i samce opuszczają tarliska i udają się do płytkiej wody, gdzie zaczynają aktywnie żerować. Proces ten trwa do wczesnej jesieni. Żabnica hibernuje na imponującej głębokości.

Ryba składa jaja w osobliwych wstążkach, które są pokryte grubą warstwą śluzu. Każdy typ wędkarza formuje wstążki o określonej szerokości i długości. Średnia szerokość takiej taśmy to 70 cm, a jej długość może dochodzić do 10 metrów. Grubość takiej taśmy wynosi 5 mm. Utworzone w ten sposób wstążki poruszają się swobodnie w słupie wody pod działaniem siły przepływu. Lęg wędkarzy jest wyjątkowy, ponieważ miliony jaj znajdują się w jednej warstwie, w pewnej odległości od siebie, podczas gdy jaja znajdują się wewnątrz komórek śluzowych w postaci sześciokątów.

Po upływie czasu ściany komórkowe zapadają się. W każdym jajku znajdują się krople tłuszczu, które zapobiegają osiadaniu jaj na dnie. Dlatego jaja nadal migrują w słupie wody. Narybek żabnicy, który się pojawił, różni się od dorosłych: nie mają jeszcze spłaszczonego ciała, a płetwy piersiowe są stosunkowo duże.

Po wykluciu narybek wznosi się do górnych warstw wody, gdzie pozostanie przez około 2 tygodnie. Dieta młodych osobników obejmuje małe skorupiaki, które znajdują się w toni wodnej, narybek innych gatunków ryb oraz kawior pelagiczny.

Ciekawe wiedzieć! Jaja europejskiego wędkarza są dość duże i mają około 4 mm, podczas gdy jaja amerykańskiego wędkarza są dość małe i osiągają średnicę do 1,8 mm.

Proces wzrostu i rozwoju larw żabnicy charakteryzuje się specyficznymi przemianami, które wiążą się ze zmianami w budowie ciała, które są nieodłączne u osobników dojrzałych płciowo. Młode osobniki po osiągnięciu określonej długości opadają na dno. Dojrzały młody wzrost można znaleźć na średnich głębokościach, a czasem w pobliżu linii brzegowej na płyciznach. W pierwszym roku życia najbardziej aktywny wzrost obserwuje się u diabłów morskich, po czym proces ten zwalnia.

Naturalni wrogowie wędkarzy

Naturalni wrogowie wędkarzy

Ryby wędkarskie z natury uważane są za raczej chciwe i żarłoczne stworzenie, co często prowadzi do ich śmierci. Jak wspomniano powyżej, żabnica ma dość duże usta, podobnie jak jej żołądek. Dlatego żabnica może polować na bardzo dużą zdobycz.

Ważne jest, aby wiedzieć! Ta ryba praktycznie nie ma naturalnych wrogów, ponieważ żabnica może doskonale się maskować, tak i żyje na znacznej głębokości.

Żabnica ma duże i ostre zęby, które pozwalają jej chwytać ofiarę, która może nie zmieścić się w jej żołądku. W wyniku takiej chciwości ryby często dławią się i giną przedwcześnie. Zdarzały się przypadki, gdy ofiara znajdowała się w żołądku żabnicy, co było prawie współmierne do wielkości samej ryby.

Populacja i stan gatunku

Populacja i stan gatunku

Żabnica europejska jest popularną rybą handlową ze względu na to, że jej mięso jest białe, gęste i prawie nie ma kości. Rocznie łowi się do 30 tysięcy ton tej cennej ryby. Do jego połowu wykorzystuje się włoki głębinowe, sieci skrzelowe i takle denne. Największe połowy odbywają się we Francji i Anglii.

Interesujący fakt! Wszyscy wędkarze, w tym europejscy, wyróżniają się nieatrakcyjnym, a czasem odrażającym wyglądem. Mimo to mięso tego drapieżnika ma doskonały smak.

Mięso ryb wędkarskich nie jest tłuste, dobrze smakuje, jest delikatne i ma miękką konsystencję. Niestety, podczas cięcia żabnicy większość ryb marnuje się, ponieważ główną wartością jest ogon żabnicy.

Żabnica zachodnioatlantycka jest również cenną rybą handlową, chociaż łowi się ją znacznie mniej niż europejska żabnica, tylko około 9 tys. Ton rocznie. Ten rodzaj ryb łowi się głównie w Brazylii. Kilka lat temu Greenpeace umieścił amerykańską żabnicę na specjalnej liście owoców morza, które cierpią z powodu przełowienia i są zagrożone wyginięciem. Doceniane jest nie tylko mięso tej ryby, ale także wątroba, która jest uważana za prawdziwy przysmak. Ze względu na tak cenne cechy populacja żabnicy zaczęła znacznie spadać. W związku z tym w Anglii zakazano handlu mięsem żabnicy.

Fiend of Hell - Deep Sea Angler (Żabnica)

Żabnica w gotowaniu

Żabnica w gotowaniu

Mięso żabnicy gotuje się przy użyciu różnych technologii, co jest absolutnie dopuszczalne. Smażony jest w całości lub w kawałkach, a także w formie kebaba z kawałkami mięsa nawleczonymi na szaszłyki. Ponadto jest gotowany i duszony. Ryba wędkarska jest szczególnie popularna we Francji, gdzie jest przygotowywana na różne sposoby, na przykład z batatami lub dżemem z czarnej porzeczki. Z głowy żabnicy przyrządza się bogate zupy z różnymi przyprawami.

Mięso tej ryby jest nie mniej wartościowe dla Japończyków, którzy używają żabnicy praktycznie bez marnotrawstwa: jedzą mięso, wątrobę, płetwy, skórę, a nawet żołądek.

Chińczycy uwielbiają również mięso żabnicy gotowane na woku. W tym celu biorą filety rybne i smażą na oleju z dodatkiem octu ryżowego i sosu sojowego, posypując imbirem i chili. Następnie wok zdejmuje się z ognia i dodaje do naczynia kolendrę i zieloną cebulę. Następnie całość miesza się i je razem z ryżem. Wielu, którym udało się posmakować tego dania, zauważyło obecność posmaku wędzenia. W rzeczywistości jest to konsekwencja działania przypraw i osobliwości gotowania w woku. Dzięki szybkiemu smażeniu mięso jest dość soczyste i delikatne.

Amerykanie wolą grillować żabnicę, kroić rybę na kawałki, a także skórę i kręgosłup. Następnie mięso marynuje się w oliwie z oliwek, rozmarynie i soli. Zastosowanie oleju pomaga zachować soczystość mięsa. Mięso podajemy z grillowanymi warzywami, doprawionymi oliwą i sokiem z cytryny. Amerykanie gotują też klopsiki z mięsa ryb wędkarskich i jedzą je z puree z marchwi.

W Korei narodowe danie Jest przygotowywane z mięsa, które jest ostrą i jednocześnie słodką zupą, w której jest dużo warzyw, po czym dodaje się do niego filet z żabnicy smażony w cieście. Dodatkowo mięso doprawia się ostrymi przyprawami i wkłada do ciasta ryżowego, po czym takie „naleśniki” smaży się w dużej ilości oleju. Tak przygotowaną żabnicę jemy z sosem sojowym.

W restauracjach dania dla smakoszy przygotowywane są z mięsa żabnicy. Ryba jest smażona i podawana z sosem słodko-kwaśnym lub skórką z cytryny lub cytryny i ewentualnie sosem z pietruszki lub szpinaku z serem. W tym samym czasie ryby można smażyć z dodatkiem gorzkiego chili, wędzonej papryki, imbiru, przygotowywać z dodatkiem białego wina, sosu śmietanowego, mleka, zapiekać z pomidorami, a także gotować poprzez nawlekanie na gałązki rozmarynu itp.

Ponieważ ryba znajduje się pod ochroną wielu państw, jej swobodny zakup w sklepach jest prawie niemożliwy. Jeśli żabnica pojawia się na półkach niektórych sklepów, to za bardzo wysoką cenę, a potem w określonych porach roku. Średni koszt żabnicy to nawet 20 euro za 1 kg ryby.

Przepis na żabnicę. Ryba w cieście. Jak gotować żabnicę (wędkarz słonowodny)

Zalecane

Łowienie łososia
Domowe łodzie ze sklejki
Łowienie leszcza