Zimą łowienie miętusa

Zimą łowienie miętusa

Zherlitsa to sprzęt zimowy do połowu ryb drapieżnych, takich jak szczupak czy sandacz. Co więcej, ten sprzęt można wykorzystać do łapania miętusa. Miętus jest rzadko łowiony na sztuczną przynętę. Dlatego najczęstszą przynętą jest żywa przynęta. Mimo to miętus może dziobać martwe ryby.

Miętus jest niezwykle ciekawą rybą i charakteryzuje się tym, że gdy nadejdzie prawdziwa mróz, wykazuje maksymalną aktywność. Należy do rodziny dorszowatych i jest jedynym przedstawicielem żyjącym w wodach słodkich. Może osiągać długość do półtora metra, przy wadze 20 kg lub więcej. Ale takie okazy są dość rzadkie. Takie okazy można spotkać w dość dużych rzekach, takich jak Wołga czy Lena. A potem okaz trofeum jest najczęściej dostępny dla doświadczonego wędkarza, choć zdarza się też szczęście.

Oprócz charakterystycznych cech, które odróżniają ten gatunek ryb od innych gatunków pospolitych w rzekach, miętus posiada bardzo smaczne mięso. Najbogatszą i najsmaczniejszą zupę rybną uzyskuje się z mięsa tej ryby.

Gadżety do łapania miętusa

Łowią tę rybę za pomocą najpopularniejszych dźwigarów przeznaczonych do łowienia szczupaków. Ten sprzęt składa się ze stojaka z kołowrotkiem z przymocowaną do niego linką i flagi sygnalizującej branie. Jest zainstalowany na dołku, podczas gdy flaga czeka na ugryzienie. Kiedy ryba gryzie, flaga jest ustawiona w pozycji pionowej, wskazując brania.

Możesz również znaleźć prostszy projekt obręczy, który nazywa się dostawą. To bardzo prosta konstrukcja, którą można zbudować w kilka minut bezpośrednio na łowisku ze złomu.

W tym celu bierze się kij, nieco dłuższy niż średnica otworu. Drugi element to drewniana włócznia wykonana z tego samego drewna, przymocowana do pierwszego elementu - kija. Ten typ dźwigara jest również nazywany podwodnym, ponieważ jest instalowany z ulotką w dół, pod wodą. Żyłka jest nawinięta na jedną część ulotki, a na drugiej wykonana jest szczelina, do której przymocowana jest żyłka. Podczas gryzienia żyłka jest wyciągana z tej szczeliny i zaczyna się zwijać z innej części procy. Podobny rodzaj obręczy jest instalowany w nocy. Z reguły w nocy otwór zamarza, ale ponieważ główna część rynny znajduje się pod wodą, nie wpływa to na jej właściwości funkcjonalne i pozostaje w stanie roboczym.

Co najmniej 10 metrów żyłki należy nawinąć na jedną część ulotki. Wszystko zależy od głębokości zbiornika, a także potrzebujesz rezerwy, aby miętus, biorąc przynętę, mógł przemieścić się na określoną odległość. Jednocześnie nie zaleca się zwijania zbyt dużej żyłki, w przeciwnym razie ryba będzie mogła wprowadzić sprzęt do korzeni i zmylić. W momencie rozwijania żyłki miętus dobrze połknie przynętę, a kiedy żyłka się skończy, zarzuci się na haczyk.

Instalacja skrzeli

Instalowanie rynien to pracochłonne zadanie, które ma specyficzne podejście do wiercenia otworów. Podejście zakłada:

  • Dziurkowanie zygzakiem.
  • W prostej lini.
  • Wiercenie otworów w łuku.
  • Rozmieszczenie otworów jest naprzemienne.

W tym przypadku wybór schematu lokalizacji otworów zależy od charakteru zbiornika, a także od parkingu miętusa, który nie jest zdefiniowany. Różne schematy dziurkowania zapewniają możliwość określenia topografii dna. O ile nam wiadomo, miętus woli głębię, dlatego bardzo ważne jest, aby znaleźć miejsca o większej głębokości. To na takich dziurach można się spodziewać ukąszeń miętusa. Takie miejsca można zaliczyć do obiecujących.

Wędkarze starają się ustawić maksymalną możliwą liczbę dźwigarów, co zwiększa szanse na złowienie. A jednak należy pamiętać, że tylko obiecujące miejsca mogą dać ryby. Dlatego nie należy polegać na ukąszeniach nie obiecujących dziur. Tak jest właśnie w przypadku, gdy doświadczenie, wiedza, a także czas poświęcony na określenie topografii dna mogą decydować o skuteczności połowów. Takie podejście do procesu łowienia można uznać za optymalne, co pozwala nie instalować dodatkowego sprzętu. To z kolei oszczędza cenny czas i kładzie nacisk nie na ilość, ale na jakość.

Zimą łowienie z dźwigarami. Montaż skrzeli na miętusie.

Olinowanie dla miętusa

Ponieważ miętus nie jest szczupakiem, takielunek jest nieco uproszczony ze względu na rezygnację z metalowej smyczy. Chociaż istnieje duże prawdopodobieństwo ugryzienia szczupaka. Dlatego wybór należy do rybaka, zwłaszcza jeśli zna zbiornik. Jeśli zbiornik nie jest znany, możesz go zabezpieczyć i zainstalować metalową smycz. Wielu wędkarzy zwraca uwagę na to, że miętus nie jest zaniepokojony smyczą i równie aktywnie gryzie sprzęt, zarówno bez smyczy, jak i na smyczy.

A jednak sprzęt przeznaczony do łowienia tej ryby musi mieć pewne cechy. Wynika to z faktu, że możliwe jest ugryzienie dużego okazu.

Zestaw powinien wyglądać następująco:

  • Główna żyłka o średnicy 0,4-1,0 mm.
  • Smycz o długości 0,5 mi grubości do 0,4 mm.
  • Ładunek o masie 40-100 g, w zależności od natężenia prądu.

Łowienie miętusa zimą

Zima to szczyt aktywności miętusa, kiedy inne gatunki ryb są oszołomione lub zawieszone. A ponieważ miętus ma smaczne mięso, staje się przedmiotem połowów wielu miłośników wędkarstwa zimowego. Im zimniej na dworze, tym większe prawdopodobieństwo, że złapiesz miętusa. Im więcej mrozu, tym większe szanse na duży połów. Wraz z pojawieniem się ocieplenia gryzienie miętusa staje się bardziej nieprzewidywalne i nieregularne. Krótko mówiąc, w te dni, kiedy nie ma ochoty łowić, miętus może wykazywać maksymalną aktywność.

Jednocześnie należy zauważyć, że miętus zimą gryzie zarówno w dzień, jak iw nocy, mimo że jest w zasadzie nocnym łowcą, jak większość podwodnych drapieżników. Wynika to z faktu, że miętus jest rybą kochającą zimno, a ponadto wszystko pod lodem trudno odróżnić dzień od nocy i odwrotnie.

Mimo to bardziej efektywne łowienie będzie w nocy . Jak podkreślają eksperci, zjada 2 razy i najaktywniej jest łowiony od 21:00 do 24:00 wieczorem i od 3:00 do 5:00 rano. To właśnie w tych okresach największe zainteresowanie budzi połów miętusa.

Miętus jest aktywny przez całą zimę, od jesieni do wiosny. Miętus pojawia się w okresie od grudnia do stycznia. W okresie tarła może odmówić jedzenia, ale nie na długo. Okres tarła zależy od charakteru zbiornika. W niektórych zbiornikach wodnych składa ikrę w lutym. Przewidywanie tego okresu jest nierealistyczne, ponieważ mogą tu zakłócać warunki pogodowe. Gdy temperatura wody wzrośnie do + 10 ° C, miętus przestaje prowadzić aktywny tryb życia i idzie odpocząć. Wraz ze wzrostem temperatury ryba ta hibernuje. Jest w tym stanie przed nadejściem chłodów.

Co to jest miętus złapany zimą

Ponieważ miętus jest drapieżnikiem, w jego menu znajduje się żywność pochodzenia zwierzęcego. Do złapania go nadają się następujące przynęty:

  • Żywec;
  • Martwa ryba;
  • Kawałki ryby;
  • Wyczołgałam się.

Co najlepsze, miętus łowi się na żywą przynętę i nie jest to zaskakujące, ponieważ jego codzienna dieta obejmuje małe ryby. Inne rodzaje przynęt są mniej skuteczne i działają tylko w tych zbiornikach wodnych, w których występuje duża populacja miętusa. Dotyczy to głównie sztucznych przynęt. Korzystając z pnączy należy pamiętać, że kochają je również inne gatunki ryb, w tym spokojne. Miętus przyciąga martwe ryby tak samo, jak ich kawałki, a także kawałki mięsa, ale najbardziej chwytliwą przynętą jest żywa przynęta.

Jako żywą przynętę możesz używać małych osobników następujących gatunków ryb:

  • Batalion;
  • Okoń;
  • Gudgeon itp.

Obiecujące miejsca na miętusie

Jeśli mówimy o nieznanym zbiorniku wodnym, pytanie jest bardzo poważne. Musisz ciężko pracować, aby znaleźć obiecujące miejsce. Jednocześnie musisz wiedzieć na pewno, czy miętus znajduje się w tym zbiorniku, czy nie ma go tutaj, a wtedy wszystkie wyszukiwania będą daremne.

Po pierwsze, trzeba wypełnić kilkadziesiąt otworów, stosując w tym celu pewien schemat, w zależności od charakteru zbiornika. Im więcej dźwigarów, tym większe masz szanse na znalezienie miejsca, w którym porozrzucany jest miętus. Jednocześnie należy liczyć się z tym, że w tych rejonach prawnie ustalono ograniczenie stosowania dźwigarów. Aby nie kolidować z prawem, każdy wędkarz powinien znać te normy.

Jeśli jeden z urządzeń zadziałał, to ta ryba jest w tym miejscu. Jednocześnie nie ma sensu instalować sprzętu w dziurach, w których nie ma ukąszeń. Znalezienie śladu miętusa zapewni złapanie kilku osobników na raz, a następnie w ciągu następnych dni możesz spodziewać się dobrych wyników w zakresie łapania miętusa. Wynik łowienia zależy głównie od tego, jak prawidłowo wybrano miejsce do łowienia. Tutaj nie możesz się obejść bez sondowania głębi, więc będziesz musiał poświęcić trochę swojego cennego czasu na tę procedurę. Ale najpierw musisz zrobić dziury. Otwór z otworu może znajdować się w odległości od 10 do 20 metrów. Ich liczba może wynosić co najmniej 10 i można je rozłożyć. Takie podejście ma znaczenie, gdy zbiornik jest nieznany. Jeśli chodzi o znajomy zbiornik, to każdy wędkarz zna wszystkie różnice w głębokościach, dołach,krawężniki, wysypiska itp.

Miętus woli przebywać w głębokich miejscach, a podczas ocieplania przesuwa się jeszcze głębiej i należy wziąć pod uwagę ten czynnik. Ten proces jest szczególnie aktywny pod koniec zimy. Zimą, kiedy jest bardzo zimno, miętus można spotkać na obszarach o płytkiej głębokości. Mogą to być łagodne brzegi, plaże, płycizny, które zamieniają się w wysypiska.

Jeśli znajdziesz parking dla miętusa, możesz śmiało powiedzieć, że łowienie jest zapewnione przez cały sezon. Najważniejsze to wykazać się chęcią i cierpliwością, które następnie przełoży się na efektywne łowienie.

Na zakończenie należy zauważyć, że miętus to wyjątkowa ryba. Można powiedzieć, że jest to jedyny gatunek ryb, który nie jest łowiony latem, ale wykazuje maksymalną aktywność na pustyni. Ponadto tarło odbywa się w raczej zimnej wodzie, co nie jest zdolne do żadnego gatunku ryb występujących w naszych rzekach. Czynnik ten pozytywnie wpływa na przeżywalność miętusa. Pojawienie się jaj raczej nie obudzi apetytu większości drapieżników, które zimą wykazują minimalną aktywność.

Wideo „Niuanse w takielunku i praktyce wędkarskiej”

Miętus i dźwigary: niuanse w takielunku i praktyce połowowej

Zalecane

Łowienie sterleta
Łowienie batalionu zimą na jig
Łowienie okoni na żywą przynętę