Okoń rybny

Okoń rybny

Ryby sandacz to rodzaj ryb płetwiastych i należy do rodziny okoni. Jest to ryba drapieżna, która dorasta do stałych rozmiarów i przybiera odpowiednią wagę. Z reguły sandacz jest interesujący w formie wędkarstwa sportowego i rekreacyjnego, a także jest interesujący dla połowów komercyjnych. Obecnie wiadomo o istnieniu kilku gatunków tej ryby, których gatunki niewiele się od siebie różnią. Główne różnice są związane z siedliskiem, żywnością i zachowaniem.

Ryby sandacz: opis

Okoń rybny

Zdaniem ekspertów sandacz powstał jeszcze w pliocenie na terenie dzisiejszej Syberii. Ponadto w oparciu o badania, które zostały potwierdzone w wyniku znalezionych szczątków. Ustalono, że podczas długiego rozwoju ewolucyjnego ryba ta nie przeszła żadnych znaczących zmian. Sandacza można znaleźć w prawie wszystkich zbiornikach naszej rozległej planety, niezależnie od tego, czy woda jest słodka, czy słona.

Charakterystyczną cechą sandacza jest obecność na szczękach zębów podobnych do kłów, dzięki czemu sandacz niezawodnie łapie zdobycz. Z reguły kły są bardziej widoczne u samców niż u samic, co jest również główną oznaką ich różnicy płci. Oprócz kłów w pysku tego drapieżnika znajduje się wiele małych, ale niezwykle ostrych zębów, co jest typowe dla wielu ryb drapieżnych.

Rodzaje sandaczy ze zdjęciami i nazwami

Wygląd sandacza zależy od cech gatunku, dlatego wyróżnia się je:

Sandacz jasnopłetwy

Sandacz jasnopłetwy

Różni się dość imponującymi danymi. Może rosnąć na ponad 1 metr długości i ważyć do 12 kilogramów. Kształt ciała jest lekko wydłużony, wrzecionowaty, natomiast ciało pokryte jest łuskami nalewkowatymi. Wraz z wiekiem ciało sandacza kurczy się z boków. Na szczękach widać kły. Ciało charakteryzuje się również obecnością dwóch płetw grzbietowych; płetwa ogonowa charakteryzuje się obecnością charakterystycznego nacięcia. W zależności od siedliska kolor walleye może wahać się od oliwkowobrązowego do złotobrązowego lub bliżej żółtego. Brzuch jest biały lub żółty, a brzeg płetwy ogonowej jest oznaczony białą obwódką.

Sandacz zwyczajny

Sandacz zwyczajny

Charakteryzuje się również dużą rybą, która rośnie ponad metr długości i przybiera na wadze do 10 kilogramów, a nawet więcej. Zdaniem ekspertów takie dane nie stanowią ograniczenia dla tego gatunku sandacza. U dorosłych samców kły są stosunkowo duże w porównaniu z samicami.

Sandacz kanadyjski

Sandacz kanadyjski

Nie różni się tak imponującymi wymiarami, a jego długość może wynosić nie więcej niż 80 cm przy wadze około 4 kg. Ten gatunek sandacza ma pospolity, wrzecionowaty korpus pokryty ściśle przylegającymi łuskami. Ciało ma również dwie płetwy grzbietowe, płetwę ogonową z klasycznym wycięciem, płetwy brzuszne i piersiowe. Kolor ciała jest ciemny, prawie czarny. Pierwsza płetwa grzbietowa ma czarne kropki o charakterystycznym ukośnym kierunku. Na klatce piersiowej w pobliżu płetwy piersiowej znajduje się ciemna plama, ale nie ma takiej plamki na płetwie ogonowej.

Wołga sandacz

Wołga sandacz

Różni się skromnym rozmiarem, dorasta do maksymalnie 45 cm i jednocześnie przybiera nie więcej niż 3 kg. Wygląd zewnętrzny sandacza wołga jest taki sam jak u innych gatunków, ale nie ma kłów. Prowadzi towarzyski tryb życia. Ten gatunek sandacza występuje w basenach Morza Kaspijskiego, Czarnego i Azowskiego, a jednocześnie wypływa do wód tych mórz.

Sandacz morski

Sandacz morski

To mała ryba dorastająca do 0,6 metra długości i przybiera na wadze do 2 kg, nie więcej. Posiada charakterystyczny wydłużony korpus ściśnięty z boków. Sandacz ma mniejszy pysk, ale podobne do kłów zęby znajdują się na obu szczękach, górnej i dolnej. Płetwy grzbietowe morskich odmian sandacza oddzielone są bardzo małą szczeliną.

Sandacz żyjący w Morzu Czarnym i jego dorzeczu wyróżnia się tym, że ich płetwy grzbietowe praktycznie stykają się ze sobą. W tym przypadku widać, że linia boczna jest długa i rozciąga się do płetwy ogonowej. Ponadto gatunek ten ma bardzo małe oczy w porównaniu do zwykłego sandacza. Kolor korpusu charakteryzuje się jasnoszarymi odcieniami. Należy również zwrócić uwagę na poprzeczne paski po bokach ryby, których liczba sięga 12 lub 13 sztuk. Płetwa ogonowa, w tym druga płetwa grzbietowa, ma dobrze widoczne ciemne plamy.

Interesująca informacja! Oczy sandacza różnią się tym, że ryba ta widzi prawie w całkowitej ciemności. Oprócz wrażliwych na światło komórek tworzących siatkówkę, w ich oczach za siatkówką znajduje się specjalna warstwa - tapetum. Tapetum to płaska odmiana komórek oparta na mikroskopijnych kryształach odbijających światło.

Film "Sandacz" z cyklu Świat łowiectwa podwodnego cz. 1

Styl życia, zachowanie

Styl życia, zachowanie

Sandacz jest rybą drapieżną, dlatego czynnik ten decyduje o zachowaniu tej ryby. Dorosłe osobniki żywią się głównie małymi rybami, chociaż mniejsze odpowiedniki jedzą również różne bezkręgowce. Przedstawiciele rodziny okoni wyróżniają się tym, że są dość wrażliwi na czystość wody i stężenie w niej tlenu. Dlatego nie będą żyć w zbiornikach wodnych, których woda jest zanieczyszczona różnymi zawiesinami, co jest typowe dla terenów podmokłych.

Od wiosny i przez całe lato sandacz przebywa na głębokości od 2 do 5 metrów. Z reguły sandacz prowadzi się głównie w ciemności, choć można go złowić w ciągu dnia. Dzięki specjalnej budowie oczu sandacz poluje bez problemu w całkowitej ciemności. Po zachodzie słońca sandacz można spotkać zarówno w płytkiej wodzie, jak i blisko powierzchni wody. Okres ten charakteryzuje się tym, że ryby urządzają „walki gęsi”, którym towarzyszą charakterystyczne głośne pluski wody.

W ciągu dnia sandacz przebywa w schronisku, położonym na głębokości, wybierając na te obszary o twardym piaszczystym lub kamienistym dnie. Jednocześnie lubi mieć w pobliżu większe podwodne obiekty w postaci zaczepów, hałd drzew czy dużych głazów. Te podwodne obiekty są wykorzystywane przez drapieżnika do polowania na potencjalną zdobycz. Sandacz jest uważany za dość odporną rybę na różne choroby.

Interesujący fakt! Jeśli w zbiorniku występuje sandacz, świadczy to o tym, że woda w zbiorniku jest dostatecznej jakości, ponieważ nie będzie żyła w warunkach najmniejszego zanieczyszczenia.

W zależności od siedliska występują niewielkie różnice w zachowaniu walleyes. Na przykład sandacz kanadyjski jest przedstawicielem ryb słodkowodnych, które żyją w różnych zbiornikach wodnych, zwłaszcza w rzekach, chociaż gatunek ten występuje w niektórych jeziorach i zbiornikach. Różni się tym, że prowadzi siedzący tryb życia, ale w celu tarła trafia na naturalne tarliska położone w znacznej odległości od jego zwykłych siedlisk. Po tarle sandacz zawsze wraca.

Długość życia

Długość życia

Średnia długość życia tej ryby wynosi 15 lat, chociaż niektóre osobniki żyją nawet do 18 lat.

Siedlisko

Siedlisko

Sandacz o lekkich piórach występuje praktycznie w całej Ameryce Północnej, od Quebecu po terytorium północno-zachodnich prowincji Kanady. Ponadto zamieszkują prawie wszystkie naturalne zbiorniki zlokalizowane w całej Ameryce. Sandacz preferuje słodkowodne akweny Europy Wschodniej i Azji. Z reguły występuje w zbiornikach wodnych reprezentujących dorzecza Morza Czarnego, Bałtyckiego i Azowskiego, a także Morza Kaspijskiego i Aralskiego, w tym w jeziorach Bałchasz i Issyk-Kul. Ponadto sandacz można spotkać w innych zbiornikach wodnych, a także na obszarach odsolonych.

Sandacz kanadyjski jest typowym przedstawicielem zbiorników wodnych reprezentujących Amerykę Północną. Gatunki te żyją w systemie jeziorno-rzecznym św. Wawrzyńca, a także w naturalnych zbiornikach w Appalachach, w tym w zbiornikach zachodniej prowincji Alberta.

Sandacz morski, jak sama nazwa wskazuje, preferuje życie w morzach takich jak Morze Czarne i Kaspijskie. Przedstawiciele mieszkający na Morzu Kaspijskim unikają obszarów odsalanych, preferując wodę słoną. W Morzu Czarnym sandacz występuje najczęściej w ujściu rzeki Dniepr-Bug oraz ujściach rzek wpływających do Morza Czarnego.

Film "Sandacz" z cyklu Świat łowiectwa podwodnego cz. 2

Dieta drapieżnika

Dieta drapieżnika

Sandacz to ryba drapieżna, podczas gdy dieta dorosłych to małe ryby. Narybek sandacza, już o długości ciała nie większej niż 1 cm, przechodzi na zewnętrzny rodzaj żywienia. Na początkowych etapach rozwoju narybek żeruje na zooplanktonie. Po wzroście ciała o ponad 1 cm larwy przestawiają się na żerowanie na różnych owadach, takich jak ochotkowate, obunogowate i jętki. W kolejnym etapie rozwoju ryby przestawiają się na żerowanie na małych rybach.

Ciekawe wiedzieć! Sandacz jest tak groźnym drapieżnikiem, że w pogoni za zdobyczą często ląduje na brzegu, gdzie ginie.

Sandacz mimo swoich imponujących rozmiarów żeruje głównie na małych rybach o wąskim ciele. Dlatego w jego diecie znajdują się ryby, takie jak babki, ponury, szproty, kiełki i inne. Wynika to z faktu, że sandacz ma wąskie gardło i nie może połknąć większej ryby. Sandacz kanadyjski i wołga są również typowymi drapieżnikami i wolą jeść małe ryby, których wielkość nie przekracza 5-10 cm.

Proces hodowlany

Proces hodowlany

Proces dojrzewania zależy od warunków życia. Tym samym sandacz jasnopłetwy zasiedlający zbiorniki z zimną wodą osiąga dojrzałość płciową dopiero w wieku 8-12 lat, podczas gdy przedstawiciele żyjący w cieplejszych regionach są gotowi do tarła w wieku 2-4 lat.

Gatunki te składają jaja natychmiast po stopieniu się lodu, aw regionach północnych tarło sandacza następuje w lipcu.

Rozwój jaj odbywa się w specjalnych warunkach, gdy temperatura wody nie przekracza +10 stopni. Przedstawiciele regionów południowych nie pojawiają się co roku, ale po roku. Jaja składane są w ciemności w kilku etapach, w odstępach do 5 minut, podczas gdy jaja są składane w kilku miejscach, w małych porcjach. Pod względem płodności sandacz przoduje na tle innych gatunków ryb słodkowodnych.

Kawior z sandacza jest stosunkowo niewielki. Średnia średnica jaj wynosi około 1,5 - 2 mm. Po tarle jaja są mocno trzymane na dnie, co umożliwia samcom prawidłowe zapłodnienie. Po około 5 godzinach jaja tracą swoją dawną lepkość. Sandacz nie chroni przyszłego potomstwa, więc ich przeżywalność kształtuje się na bardzo niskim poziomie - zaledwie 1 proc., Razem z potomstwem, które przeżyło do 1 roku.

Ciekawe wiedzieć! Sandacz zwyczajny, podobnie jak większość ryb, pojawia się wraz z nadejściem wiosny, kiedy woda ogrzewa się do 10–12 stopni Celsjusza. W regionie Azov okres ten rozpoczyna się w kwietniu lub na początku maja. Tarło występuje w płytkiej wodzie, gdzie występuje wiele zalanych krzewów i innej roślinności, a także obiekty przydenne. Mogą to być miejsca o głębokości od 0,5 do 5 metrów. Kawior z sandacza jest bardzo mały i żółtawy. Narybek urodzony z jaj żeruje na małych bezkręgowcach w początkowej fazie ich rozwoju.

Osiągając wartość około 9 cm, młode osobniki całkowicie przestawiają się na żerowanie na narybku innych gatunków i do tego okresu w zbiornikach jest ich dużo. Przy tak aktywnej diecie sandacz rośnie dość szybko iw drugim roku życia przybiera na wadze nawet do 1 kilograma. Już w trzecim lub czwartym roku życia będą gotowi do kontynuowania wyścigu. Zimą, gdy nastaje znaczące mrozy, sandacze udają się do zimowisk, gdzie wraz z innymi gatunkami ryb czekają na nadejście wiosny.

Naturalni wrogowie

Naturalni wrogowie

Sandacz ma bardzo niewielu naturalnych wrogów i nie odczuwa znacznej presji, zwłaszcza kłusownictwa, w porównaniu z innymi gatunkami ryb. W warunkach naturalnych zbiorników sandacz utrzymuje się w niewielkich grupach, co często chroni je przed atakiem innych ryb drapieżnych.

Wyświetl status

Jedyny przedstawiciel gatunku sandacza znajduje się pod poważną presją - jest to sandacz morski, dlatego jest wpisany do Czerwonej Księgi na terytorium Ukrainy. Pozostałe gatunki mają status, który nie grozi wyginięciem.

Wartość handlowa

Sandacze wyróżniają się tym, że mają wartościowe mięso, dlatego należą do popularnych ryb handlowych. Ponadto sandacz jest obiektem zarówno wędkarstwa sportowego, jak i amatorskiego. Wynika to z faktu, że mięso sandacza jest zdrowym produktem dietetycznym, ponieważ ma bardzo niski procent tłuszczu. W naszych czasach niektóre kraje, całkiem naturalnie, wprowadziły ograniczenia połowów wielu gatunków ryb płetwiastych, w tym sandacza.

Wreszcie

Jigowanie na sandacze

Który wędkarz nie marzy o łowieniu walleye? Ostatnio, co dziwne, liczba takich kandydatów szybko rośnie. Fakt ten można uznać za bardzo poważny problem. I chociaż problem nie leży w płaszczyźnie liczby wnioskodawców, należy zwrócić na to szczególną uwagę, ponieważ cała sprawa polega na ciągłym doskonaleniu sprzętu wędkarskiego. Jakie przynęty są przeznaczone do łowienia ryb drapieżnych, w tym sandacza? Dziś wędkarstwo to bardzo kosztowna przyjemność. Jeśli kupisz rybę w sklepie, będzie to kosztować znacznie mniej niż łowienie ryb.

Dziś możemy śmiało powiedzieć, że współczesne wędkarstwo to wielu bogatych, ponieważ stać ich na zakup drogiego, wytrzymałego i lekkiego sprzętu, w tym łodzi i samochodu. Tacy ludzie wiedzą, jak liczyć pieniądze. Dlatego łowią ryby nie po to, by się zrelaksować, ale po to, by odzyskać poniesione koszty. Potrafią złowić tyle ryb, ile mogą zabrać, i nie porywają, jak niektórzy wędkarze, dla których wędkarstwo to hobby lub sposób na oderwanie się od codziennego zgiełku.

Takie myślenie prowadzi do tego, że zasoby ryb topnieją każdego dnia. Rybacy, którzy lubią siedzieć z wędką nad stawem, wkrótce nie będą w stanie nic złowić, biorąc pod uwagę, że kłusownicy również nie śpią o żadnej porze roku.

Cokolwiek to było, ale ryba musi być obecna w diecie człowieka, ponieważ jej mięso zawiera wiele przydatnych składników, które zapewniają normalne funkcjonowanie jej narządów. Jedzenie dań rybnych pozwala na systematyczne uzupełnianie organizmu w przydatne substancje, takie jak witaminy i minerały. Wiele chorób człowieka wiąże się z brakiem pewnych składników odżywczych.

Łowienie sandaczy z Mikhalycza. Ultralekka. Microjig

Zalecane

Łowienie łososia
Domowe łodzie ze sklejki
Łowienie leszcza