Srebrny karp

Srebrny karp

Srebrzysty karp to ryba zasiedlająca zbiorniki słodkowodne i należąca do rodziny karpiowatych. Nazywany jest również srebrnym karpiem. Dieta srebrnego karpia składa się z małych żywych stworzeń żyjących w słupie wody. W tym celu ryba ma specjalne urządzenie filtrujące do oddzielania pokarmu od wody.

Srebrny karp: opis

Srebrny karp

Ryba ta może osiągnąć imponujące rozmiary, osiągając długość około półtora metra i ważyć do 30 kg. Istnieją dowody na to, że złowiono osobniki o wadze do 50 kg. Srebrny karp prowadzi towarzyski tryb życia. Ze względu na duże rozmiary i wartości odżywcze ryba ta stała się ulubionym przedmiotem wędkowania, choć złowienie srebrnego karpia, a tym bardziej wyciągnięcie go z wody nie jest takie łatwe. Aby to zrobić, musisz mieć pewne umiejętności i niezawodny, trwały sprzęt.

Wygląd ryby

Wygląd

Boki ciała są w kolorze srebrnym, ale brzuch może być czysto biały lub ze srebrzystym połyskiem. Głowa ryby jest dość duża, dlatego otrzymała swoją nazwę - srebrny karp. Usta są bezzębne i wizualnie jak do góry nogami, a oczy są umieszczone wystarczająco daleko na głowie i wyglądają jak w dół.

Charakterystyczna różnica między srebrnym karpiem a innymi gatunkami ryb polega na szerokiej budowie czoła i pyska. Głowa jest tak duża, że ​​zajmuje jedną piątą wielkości całego ciała. Ze względu na to, że oczy są osadzone nisko, czoło wizualnie wygląda jeszcze szerzej.

U srebrnego karpia zamiast zębów w jamie ustnej znajduje się aparat filtrujący w postaci przylegających skrzeli, przypominający gąbkę. Dzięki tej okazji srebrny karp żywi się planktonem, który jest głównym źródłem pokarmu dla srebrnego karpia. Srebrny karp jest specjalnie hodowany w sztucznych warunkach do czyszczenia zbiornika. Ciało srebrnego karpia może być długie i duże. Mimo to jego ciało pokryte jest raczej małymi łuskami.

Zachowanie i styl życia

Zachowanie i styl życia

Srebrzysty karp powinien znajdować się w środkowej i górnej warstwie wody. Ryba ta może żyć w dość dużych rzekach, sztucznych stawach, jeziorach, rozlewiskach, a także w sztucznych zbiornikach przedsiębiorstw przemysłowych, takich jak elektrociepłownie. Srebrne karpie potrafią żyć w różnych warunkach, zarówno w wodzie stojącej, jak i bieżącej. Z reguły wybiera optymalne dla siebie zbiorniki z ciepłą wodą i umiarkowanymi prądami. Ale srebrny karp unika szybkiego przepływu. Ulubionym miejscem tej ryby są płycizny z piaszczystym, kamienistym lub błotnistym dnem, gdzie płynie lekki prąd. Dobrze czuje się także w sztucznych zbiornikach, gdzie jest dużo pożywnego planktonu.

Ciekawe wiedzieć! Gdy temperatura wody spadnie do +8 stopni, ryba zaczyna się aktywnie tuczić. Wraz z nadejściem zimy karp srebrny wpada w stan wstrzymania ożywienia, znajdując się na dnie najgłębszych miejsc zbiornika.

Wraz z nadejściem ocieplenia w wodzie pojawia się plankton. W tym okresie ryba wychodzi ze stanu hibernacji i wędruje do zbiornika w poszukiwaniu pożywienia. Przede wszystkim bada głębokie miejsca i dopiero gdy woda ogrzeje się do +24 stopni, ryba unosi się bliżej powierzchni wody.

Głodny po hibernacji srebrny karp może stać się łatwym łupem dla wędkarza, ponieważ jest gotowy połknąć każdą przynętę, która jest na haczyku. Zdaniem doświadczonych wędkarzy, pod koniec maja srebrny karp łowi się nawet na kawałkach gumy piankowej lub na filtrze papierosowym.

Długość życia

Długość życia

Srebro może żyć około 20 lat, jeśli sprzyjają temu komfortowe warunki życia: ciepła woda i wystarczająca ilość pokarmu. W warunkach, gdy ryby są hodowane w sztucznych zbiornikach na sprzedaż, ryby złowione są w wieku 3 lat, chociaż im większy srebrny karp, tym smaczniejsze, bardziej pożywne i tłuste jest jego mięso.

Gatunki srebrnego karpia

Gatunki srebrnego karpia

Istnieją tylko 3 rodzaje srebrnych karpia, na przykład:

  • Srebrny karp jest biały . Dlatego nazywa się go białym, ponieważ są w nim nieodłączne jaśniejsze kolory w porównaniu z innymi gatunkami. Różni się średnim wzrostem ciała. Głowa jest dość duża i zajmuje 17 procent ciała. Srebro żywi się wyłącznie fitoplanktonem, czyli przedmiotami pochodzenia roślinnego.
  • Srebrny karp ma nieco większą głowę i rośnie do nieco większych rozmiarów. Głowa może ważyć do 50% całkowitej masy ciała. Karp srebrny nie jest tak wybredny jeśli chodzi o pożywienie, dlatego podstawą jego diety jest zarówno fitoplankton, jak i bioplankton, czyli przedmioty pochodzenia zwierzęcego.
  • Hybryda srebrnego karpia . Gatunek ten jest efektem pracy hodowców. Ten typ wyróżnia się wszystkimi zaletami właściwymi dla dwóch pierwszych typów. Ponadto ten typ ryb nie jest tak ciepłolubny i przeżywa w bardziej ekstremalnych warunkach. Dorasta do imponujących rozmiarów, a jego głowa, podobnie jak u srebrnego karpia, nie jest zbyt duża.

Należy zauważyć, że gatunki różnią się nie tylko wyglądem, ale także danymi smakowymi, ponieważ spożywają różne produkty spożywcze.

POŁOWY ZBIORCZE NA SPŁAWIE 24 godziny

Siedlisko, siedliska

Siedlisko, siedliska

Karp srebrny został po raz pierwszy wyhodowany w 1970 roku w Stanach Zjednoczonych, po czym został znaleziony w niektórych zbiornikach wodnych w Centrum i na południu Stanów Zjednoczonych. Zasadniczo srebrny karp żyje i rozmnaża się w dorzeczu Missisipi. Rośnie na wielu dużych rzekach Azji Wschodniej. Obecnie karp srebrzysty występuje w wodach Oceanu Spokojnego, a jego siedlisko jest tutaj bardzo rozległe: od Chin po Daleki Wschód, w tym Wietnam. Ryba ta występuje prawie na całym świecie, w tym w Europie, Azji, Ameryce, Meksyku, Afryce itp.

Karpie srebrne zostały po raz pierwszy wprowadzone do Arkansas przez hodowcę ryb w 1973 roku. Było to konieczne, aby kontrolować poziom planktonu w zbiornikach wodnych. Ponadto srebrny karp był już aktywnie wykorzystywany jako przedmiot wartości odżywczej dla ludzi.

Po 8 latach srebrny karp został znaleziony w naturalnych zbiornikach Arkansas, ponieważ udało mu się wyjść poza obiekty akwakultury. Następnie srebrny karp zaczął szybko rozprzestrzeniać się w całych Stanach Zjednoczonych i wkrótce został potwierdzony w 12 stanach.

W 2003 roku srebrnego karpia zaobserwowano w stanie Iowa, w basenie Des Moines oraz w rzekach Mississippi i Missouri. Następnie zaczął badać zbiorniki wodne Europy.

Dieta srebrnego karpia

Dieta srebrnego karpia

Srebrny karp preferuje wyłącznie pokarm roślinny w postaci fitoplanktonu. Jego ulubionym pożywieniem są sinice, które pojawiają się w zbiornikach wodnych wraz z nadejściem ciepła. Srebrny karp pomaga tylko w walce z glonami, które poprzez wchłanianie tlenu mają negatywny wpływ na życiową aktywność organizmów żywych.

Ważne jest, aby wiedzieć! Srebrzysty karp żywi się różnie w zależności od wieku i gatunku. Jest to głównie pokarm roślinny, chociaż inne gatunki są zdolne do jedzenia i przedmiotów zwierzęcych.

Na przykład srebrny karp żywi się zarówno fitoplanktonem, jak i bioplanktonem, co powoduje, że przybiera na wadze i rośnie znacznie szybciej niż srebrny karp.

Dzięki pracom naukowców udało się wydobyć hybrydowy gatunek srebrnego karpia. W wyniku skrzyżowania 2 gatunków udało się uzyskać gatunek, który wchłonął wszystkie zalety tych gatunków.

Rezultatem jest ryba, której głowa nie jest tak duża w stosunku do wielkości całego ciała, ale ta ryba ma większą długość niż srebrny karp. Rezultatem jest optymalny procent wielkości głowy do rozmiaru ciała. Ponadto okaz hybrydowy, oprócz fitoplanktonu, nie odrzuca wszelkiego rodzaju drobnych bezkręgowców i skorupiaków, co pozwala mu szybko przybierać na wadze handlowej.

Srebrzysty karp zachowuje się aktywnie w warunkach rzeczywistego upału, kiedy inne gatunki ryb próbują się ukryć lub wypłynąć w głąb przy zbyt wysokiej temperaturze wody. Dlatego też lepiej jest łowić srebrnego karpia w spokojną pogodę iw dobrze ogrzanej wodzie, kiedy ta ryba żeruje dość aktywnie i unosi się bliżej powierzchni zbiornika.

Proces hodowlany

Proces hodowlany

Gdy ryba osiągnie wiek 3 lub 5 lat, w zależności od siedliska, karpie srebrne są gotowe do tarła. Ponieważ karp srebrzysty jest rybą lubiącą ciepło, zabawy godowe rozpoczynają się w czerwcu, kiedy woda ogrzeje się już do co najmniej +18 stopni. W chłodniejszych warunkach jaja rozwijają się bardzo słabo i mogą umrzeć. Pod tym względem ryby szukają miejsc tak ciepłych, jak to tylko możliwe.

Srebrzysty karp jest uważany za bardzo płodną rybę, ponieważ samica w zależności od wielkości może złożyć od pół miliona do miliona jaj. Samica składa je w algach, niezawodnie maskując je przed naturalnymi wrogami. W ciągu jednego dnia z jaj wyłania się narybek srebrzysty o długości do 5,5 milimetra. Po kolejnych 4 dniach narybek zaczyna szukać pożywienia, ponieważ do tego momentu utworzyli już aparat do filtrowania artykułów spożywczych. Różnobarwne i hybrydowe gatunki po miesiącu przestawiają się na żerowanie na innych produktach spożywczych, podczas gdy gatunki białe nadal żywią się fitoplanktonem.

Naturalni wrogowie

Naturalni wrogowie

Srebrny karp nie ma tylu wrogów, choć sam srebrny karp może stanowić poważny problem dla zbiornika i jego podwodnych mieszkańców. Z jednej strony ryba ta jest absolutnie nieszkodliwa, ale aktywnie zjada fitoplankton, który jest tak niezbędny w początkowej fazie rozwoju narybku wielu ryb. Srebrzysty karp uwielbia wyskakiwać z wody, co może stanowić poważne zagrożenie dla wędkarzy podróżujących na łodziach.

Interesujący fakt! Liczebność srebrnego karpia w środowisku naturalnym, zwłaszcza na naszym terenie, jest bardzo mała, ze względu na to, że jest to przedmiot połowów. Dlatego większość tej ryby znajduje się na specjalnych farmach do uprawy srebrnego karpia.

Srebrny karp reaguje w szczególny sposób na głośne dźwięki. Jeśli usłyszy dźwięk silnika łodzi przepływającej obok, może wyskoczyć wysoko z wody, wpadając do łodzi.

Srebrzysty karp może przenosić różne choroby, podczas gdy mogą być przenoszone nie tylko na ludzi, ale także na inne gatunki ryb.

Wyświetl status

Wyświetl status

Obecnie możemy śmiało powiedzieć, że nie ma już praktycznie żadnego czystorasowego karpia. Ale hoduje się gatunki, które są bardziej odporne na ekstremalne warunki życia.

Jeśli chodzi o Amerykę, tutaj walczą z tymi gatunkami, preferując srebrny karp. Należy zauważyć, że żaden z gatunków nie jest wymieniony w Czerwonej Księdze, ponieważ nie ma dokładnych danych na temat liczby różnych gatunków.

Wartość handlowa

Wartość handlowa

Obecnie wiele gospodarstw rybnych zajmuje się hodowlą srebrnego karpia. Niedawno zaczęło się aktywnie rozwijać płatne rybołówstwo, w którym ta ryba jest również uprawiana na płatnych zbiornikach. Świetnie czuje się obok innych gatunków ryb, dorastając do imponujących rozmiarów, a także pomaga w utrzymaniu zbiornika w czystości, pełniąc rolę swego rodzaju porządkującego. Takie podejście przekłada się na znaczne zyski, gdyż obecność srebrnego karpia w zarybionym stawie prawie 2-krotnie podnosi opłacalność połowów.

Mięso srebrnego karpia jest dość zdrowe, choć pod względem smakowym ustępuje mięsie amurów. Srebrzysty karp nie jest przeciwwskazany nawet w oszczędnej diecie, gdy ze strony przewodu pokarmowego występują różne dolegliwości. Mięso srebrnego karpia zawiera wielonienasycone kwasy tłuszczowe, takie jak Omega-3 i Omega-6, dzięki czemu najbardziej wartościowe jest mięso srebrnego karpia. Takie składniki pozytywnie wpływają na pracę układu sercowo-naczyniowego człowieka, stymulują funkcje ochronne organizmu, utrzymują naturalne piękno i młodość organizmu, opóźniając starość. Obecność niezbędnych witamin i minerałów sprzyja wydzielaniu hemoglobiny, co zwiększa działanie antyoksydacyjne na organizm. Dlatego mięso srebrnego karpia powinno być spożywane przez wszystkich, aby utrzymać poziom składników odżywczych w organizmie.

Srebrny karp to wyjątkowy produkt, szczególnie dla tych, którzy przybili na wadze i chcą zrzucić te zbędne kilogramy. Obróbka cieplna mięsa rybnego powoduje utratę niektórych przydatnych składników. 100 gram mięsa srebrnego karpia zawiera tylko 78 kalorii, co czyni go niezastąpionym produktem w żywieniu. Mięso srebrnego karpia zawiera dużo białka, dzięki czemu ryba ta dorównuje słynnym owocom morza. Potrawy z karpia srebrnego polecane są osobom chorym na cukrzycę.

Ważne jest, aby wiedzieć! Srebrzysty karp może być nosicielem różnych pasożytów wywołujących metagonimozę. Te pasożyty są podobne do robaków z małymi kolcami, o długości do 1 mm. Z łatwością mogą osiedlić się w jelicie człowieka.

W wyniku zakażenia takimi pasożytami jelita człowieka mogą stracić swoją ochronną powłokę, co prowadzi do silnego bólu brzucha, biegunki, nudności i wymiotów. W takim przypadku konieczna jest interwencja lekarza, w przeciwnym razie problemy jelitowe mogą trwać cały rok.

Łowienie srebrnych karpia „na wiosnę”. Wędkarstwo poważnie. Wydanie 316 HD

Zalecane

Zimowe wędkowanie na makaron
Wybór spinningu i kołowrotka do łowienia
Sprzęt spinningowy, kamizelka do rozładunku