Łowienie leszczy na podajniku

Podajnik to najwygodniejszy sprzęt do połowu leszcza. Dla początkujących informujemy, że początek sezonu na leszcze przypada na połowę kwietnia i trwa przez całe lato do końca października. Zakończenie łowienia leszcza z koszyczkiem zanętowym następuje ze względu na to, że pokrywa lodowa już zaczyna kolidować z używaniem narzędzi dennych. Najbardziej udane okresy połowu leszczy:
  • najbardziej aktywne gryzienie występuje w okresie po tarle leszcza;
  • kolejny korzystny moment przypada na sierpień-wrzesień;
  • leszcz może aktywnie dziobać latem i nocą.
Jednak zarówno w październiku, jak iw listopadzie, przy braku pokrywy lodowej, łowienie leszczy z koszyczkiem może być dość skuteczne.

Jak złapać leszcza karmnikiem?

Jak złapać leszcza karmnikiem

Istnieje kilka sposobów na złapanie leszcza z karmnikiem. Karmidło można używać na prądzie, w wodach stojących oraz z łodzi. Z reguły nie ma dużej różnicy w prawidłowym doborze biegów. Istnieje tylko różnica w wyborze rodzaju przynęty do łapania leszcza.

Wybór miejsca

Największą trudnością jest łowienie leszczy na koszyczku zanętowym w silnym nurcie. Najpierw musisz zdecydować o miejscu połowu. Najłatwiejszą opcją jest skorzystanie z tak zwanej zasady dublowania. Zgodnie z tą zasadą najgłębsze miejsca będą znajdować się na stromym wybrzeżu, a miejsca o mniejszej głębokości na płytszym. Aby łowić leszcza z koszyczkiem, najlepiej wybrać miejsce głębiej i przenieść się nieco wyżej w górę rzeki. Leszcz woli przebywać w głębokim miejscu, wybierając miejsca do żerowania na płytkich obszarach. Dlatego rzucając sprzęt ponad głębokie miejsce, przynęta może rozprzestrzenić swój zapach tylko na siedlisko ryby.

Sprzęt do połowu leszcza na karmidle z prądem

Sprzęt

Aby złapać leszcza na koszyczku , wybierz wędkę o długości co najmniej 3,6 metra i próbę nie większą niż 90 gramów. Lepiej jest wybrać kołowrotek o wielkości kuli około 3000. O wyborze długości wędziska decyduje wielkość zbiornika, do 4 metrów. Na małych, silnie zarośniętych rzekach można użyć wędki nie większej niż 2,7 metra.

Wybór żyłki  jest również uzależniony od zaleceń dostawcy prętów. Najczęściej używaną wartością przy zerwaniu jest około 10 funtów. Zamiast żyłki możesz użyć skręconego sznurka.

Smycze można dobrać o średnicy od 0,12 do 0,2 mm w zależności od warunków łowienia. Używając muszli jako dyszy, lepiej jest wziąć mocną smycz. Długość smyczy należy określić empirycznie. Ponieważ leszcz jest bardzo ostrożną rybą, zacznij od długości około 50 centymetrów. W przypadku braku ukąszeń smycz jest budowana stopniowo, do 1 metra. Aktywnym ugryzieniem, a także głębokim połknięciem haczyka można zatrzymać się na 25 cm.

Rozmiar podajnika lepiej przyjąć średni, kwadratowy kształt, o wadze do 70. Możesz zwiększyć wagę podajnika do 90 gram, jeśli prąd jest bardzo silny. Rozmiar haczyka może wynosić od 14 do 10. Jako przypon należy użyć asymetrycznej pętli.

Koszyczek na leszcze typu quiver musi mieć co najmniej trzy wymienne szczytówki , przeznaczone dla różnych natężeń prądu i ciężaru karmników (lekki, średni, ciężki). Przy szybkim prądzie miękka końcówka natychmiast się wygina, przez co słabo reaguje na brania; a szczyt, który jest zbyt sztywny w słabym prądzie, będzie niewrażliwy. Optymalny kolor końcówek to pomarańczowy - oczy nie są tak zmęczone. Zastosowanie podajnika o takiej czy innej wadze w dużej mierze zależy od przepływu. Na dobór wędki wpływa również dobór objętości i wagi podajnika.

Do łapania leszcza na koszyczku stosuje się dwa rodzaje koszyczków - otwarte i zamknięte. Podczas łowienia w nurcie wygodne są płaskie koszyczki - lepiej leżą na dnie. Czasami na otwartym terenie używa się sprzętu rolkowego opartego na otwartym stożkowym lub owalnym podajniku pokarmu roślinnego. Na rzekach skuteczne może być użycie tandemu karmników, z których jeden jest zamknięty - dla żywego pokarmu, a drugi otwarty - dla pokarmu roślinnego. Już w październiku musisz użyć karmnika przeznaczonego tylko do żywego pokarmu - bloodworms, robaków . Czasami leszcz wychodzi na żer w głębokich rozlewiskach. Może tu podpłynąć nieobciążony ołowiem karmnik, pełen luźnej paszy, która powoli tonie, wydzielając atrakcyjny ślad przynęty.

Feeder przynęta do połowu leszczy

Podstawą wszystkich połowów leszczy z koszyczkiem jest właściwy dobór przynęty - opiera się na dobrym węchu leszcza. Ta ryba jest w stanie usłyszeć zapach jedzenia z dość dużej odległości - ponad 200 metrów. Gdy leszcz zbliża się do przynęty w odległości 100 metrów, zaczyna orientować się na dźwięk. Bardzo ważne jest, aby nie hałasować, ponieważ ryba natychmiast odejdzie. Z bliskiej odległości leszcz może kierować się wyłącznie wzrokiem. Dlatego ważny jest nie tylko zapach, ale także kolor zanęty.

Tworząc przynętę, należy wziąć pod uwagę siłę prądu. Podstawową zasadą jest pozostawienie zanęty w określonym obszarze dna , bez rozprzestrzeniania się w dół rzeki. Dlatego konsystencja przynęty powinna być najcięższa i najgrubsza. Stosowanie otrąb, konopi, nasion kokosa lub słonecznika jako składników jest wykluczone. Przed użyciem zanęty moczy się 10 godzin przed połowem i przechowuje w ciemnym, chłodnym miejscu. Przez cały okres przynęta pęcznieje, a wszystkie składniki dobrze się ze sobą mieszają. Możesz dodać trochę ziemi rzecznej lub gliny jako dodatkowy składnik, aby stworzyć neutralną bazę zapachową.

Główną częścią przynęty powinna być przynęta, której używasz tym razem. Jeśli wolisz czerwonego robaka, zanęta powinna zawierać posiekane robaki. Ta sama zasada dotyczy robaków i ochotek. Aby taka przynęta nie zmyła prądu, należy wcześniej oparzyć robaki wrzącą wodą. Jeśli wolisz przynęty roślinne, dodaj do podajnika groszek, kukurydzę lub jęczmień. Obecność żywej przynęty w przynęcie znacząco zwiększa sukces wędkarski.

Zapach przynęty

Zapach przynęty

Zapach przynęty odgrywa główną rolę w wabieniu ryb. Wbrew popularnej opinii. że leszcz preferuje słodkie i pikantne zapachy, preferencje żywieniowe zależą od pory roku:

  • wiosną leszcz preferuje anyż, waniliowe aromaty, a także zapach robaka lub ochotki;
  • latem i jesienią leszcz bardziej uwielbia zapach ziaren słonecznika, aromatów owocowych, grochu i kukurydzy;
  • zimą łowienie leszczy jest dobre na przynętę o zapachu czarnej i czerwonej papryki lub ananasa.

Kolor zanęty

Nie mniej ważny przy łowieniu leszcza na koszyczku jest kolor przynęty. Preferencje leszcza zależą również od pory roku:

  • w okresie wiosenno-letnim, aby złapać leszcza, należy wybrać kolor żółty, czerwony i zielony;
  • okres jesienno-zimowy charakteryzuje się użyciem koloru brązowego, czarnego lub czerwonego;
  • kolor czerwony jest bardziej wszechstronną opcją, ponieważ można go używać w różnych warunkach oświetleniowych i kolorach dna;

Dodatkowe czynniki wpływające na sukces połowowy. są warunki pogodowe, przejrzystość wody i kolor podłoża. W każdym sklepie wędkarskim dostępnych jest wiele opcji pigmentów kolorowych. Najlepiej mieć pod ręką kilka podstawowych kolorów.

Dysza do połowu leszcza

Jako przynętę do łapania leszczy możesz użyć czerwonego robaka, larwy, grochu, kastry, makaronu, kukurydzy w puszkach, kulek proteinowych i pelletu. Dobrym rozwiązaniem byłoby użycie kombinacji kilku załączników razem. Każda wyprawa wędkarska wymaga indywidualnego podejścia. Kilka typowych opcji obejmuje jednoczesne używanie kukurydzy w puszkach, robaków i pieczywa smakowego.

Podczas łowienia leszczy zaleca się umieszczenie nie jednego, ale dwóch robaków na haczyku, ale ponieważ prawdopodobnie złapie karaś, musisz posadzić jednego robaka i nie pozostawiać jego wystających końców, ponieważ zwiększa się prawdopodobieństwo bezczynnych ukąszeń, a przy tym wszystkim żądło haczyka pozostaje otwarte. Częstym błędem początkujących wędkarzy jest to, że podczas łowienia na przynęty zwierzęce zakrywają żądło, jest to nieprawidłowe.

Taktyka i strategia łapania leszcza na koszyczku

Zwykle używane są 2-3 podajniki jednocześnie, zainstalowane na specjalnych wspornikach. Prawidłowe ustawienie sprzętu jest bardzo ważne, szczególnie podczas łowienia w szybkim strumieniu. Tak więc ekstremalny podajnik, znajdujący się pod prądem, rzucałem mniej więcej pod kątem 40-50 ° do brzegu, drugi pod kątem 70-80, trzeci - pod kątem 100-110 °. Dzięki takiemu rozwiązaniu zestawy denne unoszone przez prąd znajdą się w najwygodniejszych punktach i nie zmylą innych. Jeśli przepływ jest bardzo szybki, lepiej rzucić bliżej kierunku przepływu - wtedy ciśnienie przepływu na linii będzie mniejsze.

Optymalny czas na wypłukanie przynęty z koryta to 20-25 minut. Po czym sprzęt musi zostać usunięty i ponownie rzucony. W silnym prądzie w tym czasie raczej lepka przynęta jest zwykle całkowicie wypłukiwana. Po wypłukaniu tworzy atrakcyjny pióropusz i zapach dużych, średnich i małych cząstek. Długość pasa zasilającego zależy od wagi tych cząstek.

Wideo „Jesienne łowienie leszczy z koszyczkiem”

Jesienne połowy leszcza na podajniku na rzece Dniepr (Kanev). Flagman Fishing TV

Zalecane

Ośrodek wędkarski „Marchewka” i „Albright”
Wędka spławikowa o długim rzucie
Domowy popper