Naiwniak

Rodzina karpi jest dość liczna, obejmuje setki rodzajów i tysiące gatunków ryb. Rodzinę reprezentują zarówno ogromne, dochodzące do 3 metrów karpie syjamskie, o wadze do 300 kg, jak i bardzo drobni przedstawiciele, dorastający maksymalnie do 15 cm i przybiera na wadze nieco ponad 100 gramów. Kiełbasa to tylko mały przedstawiciel rodziny karpiowatych. Ryba ta nie ma wartości handlowej, ale jest przedmiotem wędkarstwa rekreacyjnego i sportowego. Aby ją złapać, musisz wiedzieć, na których częściach zbiorników wodnych woli przebywać, a także wiedzieć, co je.

Gudgeon: opis

Naiwniak

Gudgeon to mała ryba słodkowodna, która nie jest przedmiotem zainteresowania handlowego ze względu na małą populację, a także trudność w złowieniu. Mimo to rybacy-amatorzy chętnie łowią kiełki, ponieważ ryba ma doskonałe dane gastronomiczne i można ją znaleźć prawie wszędzie. Z reguły na przynętę łowi się rybę do 12 cm, chociaż zdarzają się też większe osobniki do 17 cm. Istnieją oficjalne dowody na to, że złowiono okaz o długości 22 cm i wadze 192 g.

Gudgeon ma niezwykły wygląd, więc prawie niemożliwe jest pomylić go z inną małą rybą. Cechy tej ryby obejmują:

  • Ciało kiełbasy jest wyraźnie wydłużone, podobnie jak wrzeciono.
  • Tył ma zielonkawo-brązowy odcień.
  • W rogach górnej, wystającej wargi widać potężne wąsy.
  • Oczy są duże i znajdują się w przedniej części głowy.
  • Płetwy piersiowe są dobrze rozwinięte.
  • Boki są srebrzyste, z ciemnymi plamami wzdłuż linii środkowej.
  • Brzuch jest lekko żółtawy.
  • Łuski są stosunkowo duże.
  • Płetwa grzbietowa nie jest duża i wygląda jak zwykły trójkąt.

Gudgeon woli prowadzić tryb życia blisko dna, więc jego brzuch jest lekko spłaszczony i lekko rozszerzony. Płetwy są przeważnie szare lub żółtawe.

Gdzie mieszka strzebla

Gdzie mieszka strzebla

Gudgeon można spotkać w akwenach słodkowodnych, takich jak rzeki, jeziora i stawy położone w europejskiej części naszego kraju, na Dalekim Wschodzie, a także na Kaukazie Północnym. Preferuje być zawsze w dolnych warstwach, podczas gdy głębokość nie ma fundamentalnego znaczenia, ponieważ kiełb występuje zarówno na płyciznach, jak iw głębokich otworach. Jego ulubione zbiorniki wodne to zbiorniki przejrzyste ze skalistym, kamienistym lub piaszczystym dnem z umiarkowanymi prądami.

Gudgeon świetnie czuje się w dużych rzekach i stawach o złożonej topografii dna, z obecnością rozległych płytkich wód i gęstej roślinności przybrzeżnej. W takich warunkach populacja tej niewielkiej ryby szybko rośnie. Latem pojawiają się w płytkiej wodzie w poszukiwaniu pożywienia, a wraz z nadejściem zimy przemieszczają się w głąb dołów, gdzie przebywają przez całą zimę, aż do zamarznięcia.

Podwodne zdjęcia życia płotki

Wędkowanie: Gudgeon pod wodą. Wędkowanie: kiełb podwodny. / Gründling

Gudgeon jest rybą dość ostrożną, gdyż ptactwo wodne, szczupak, okoń, boleń, sandacz i batalion nie są mu przeciwne. W celu szybkiej ucieczki przed zagrożeniami kiełb trzyma się w dużych grupach, które obejmują osobniki w różnym wieku.

Dieta

Dieta

Gudgeon żywi się głównie żywymi obiektami i tylko sporadycznie może żerować na roślinności wodnej. Podstawą diety są przedmioty bentosowe pochodzenia zwierzęcego, takie jak mięczaki, bezkręgowce, robaki, larwy, owady, a także jaja innych ryb. Ponadto mogą odżywiać się odchodami zwierząt i padliną.

Para mięsistych wąsów odgrywa bardzo ważną rolę w życiu kiełbasy, ponieważ reprezentują one bardzo wrażliwe narządy dotyku. Dzięki temu narzędziu ryba bezbłędnie odnajduje pożywienie w warstwach otoczaków i kamieni, a także w warstwie dennej. Na trasie kiełb ćwiczy „leniwe” polowanie w zasadzce. Aby to zrobić, ukrywa się w schronie, który znajduje się poniżej poziomu dna i obserwuje przepływające obiekty. Jeśli w jego polu widzenia pojawi się jadalny przedmiot, strzebla natychmiast rzuca się do ataku i szybko chwyta ofiarę, po czym natychmiast wraca do schronienia.

Tarło

Tarło

Samice są gotowe do odrodzenia po osiągnięciu 3 lub 4 lat, w zależności od ich siedliska. Idą na tarło, gdy tylko woda ogrzeje się do + 7-8 stopni. Tarło trwa 2 miesiące, podczas gdy samice składają jaja etapami po kilka tysięcy sztuk. Proces trwa od początku kwietnia do końca maja. Samice składają jaja w płytkiej wodzie, dzięki czemu kiełb ma większe szanse na przeżycie. W tym okresie ryba spokojnie odżywia się substancjami odżywczymi, jedząc jaja innych ryb.

Interesujący fakt! Potomstwo kiełbasy również przeżywa, ponieważ jaja mają specjalną lepką substancję. Dzięki niemu jajko jest bezpiecznie trzymane na miejscu muru, a wszelkie śmieci i piasek są do niego przyklejane, co pozwala ukryć jajko, ponieważ staje się podobne do niejadalnego przedmiotu.

Gdzieś po tygodniu z jaj pojawia się narybek, różniący się obecnością rozwiniętych płetw przednich. Dzięki temu narybek natychmiast opada na dno, gdzie nadal aktywnie się rozwija. W ciągu kilku dni narybek minnow przestawia się na ciągłe karmienie różnymi małymi bezkręgowcami.

Jak wybrać miejsce do wędkowania i co złowić kiełbasa

Jak wybrać miejsce do wędkowania i co złowić kiełbasa

Z reguły kiełek znajduje się w obszarach zbiornika, w których dno jest twarde, w postaci piasku, kamyków, gliny itp. Poluje w piaszczystych płytkich wodach, kamienistych szczelinach rzecznych, w szybko nagrzewających się głębinach, na niezbyt głębokich hałdach.

Aby złapać kiełbasa, musi zaoferować przynęty pochodzenia zwierzęcego. Jeśli chodzi o przynęty pochodzenia roślinnego, to zignoruje je rybka.

Ważne jest, aby wiedzieć! Do łapania kiełków lepiej jest użyć robaka rudy żelaza, ale ponieważ jest on wymieniony w Czerwonej Księdze, możesz użyć innych załączników w postaci robaka gnojowego, robaka, bloodworma itp.

Bloodworms są sadzone pojedynczo lub kilka na raz, a robak obornika nie jest w dużych fragmentach, bez długiego wiszącego ogona.

Z reguły łowi się rybkę bez przynęty, chociaż można używać kulek ziemnych przeplatanych posiekanym robakiem. Zanurzone w wodzie tworzą chmurę zmętnienia, która przyciąga ryby.

Walcz z płotką

Walcz z płotką

Ponieważ ryba nie różni się imponującym rozmiarem, do łowienia nadaje się spławik z cienką żyłką i lekkim sprzętem. Na przykład:

  • Grubość linii od 0,1 do 0,2 mm.
  • Smycz jest krótka, od 0,08 do 0,18 mm grubości.
  • Rozmiar haka nr 16-17.
  • Pływak o udźwigu od 2 do 4 gramów.
  • Ciężarek o wadze od 1,5 do 3 gramów.

Podczas łowienia z prądem bardziej odpowiednia jest metoda łowienia na żyłkę. Biorąc pod uwagę fakt, że kiełek znajduje się na samym dnie, głębokość ustawia się w taki sposób, aby ciężarek znajdował się blisko dna, a pływak pływał z prądem. Kieł łapczywie chwyta przynętę, więc haczyk należy wykonać, gdy spławik znajdzie się pod wodą.

Jeśli prąd jest znaczny, lepiej złapać płotkę na „leżącą” spławik, ustawiając nieco większą głębokość. Kiedy rybka ciągnie spławik, musisz wykonać zamiatanie. Kiedy ryba złapie przynętę, unosi przypon wraz ze spławikiem. To sygnał, że rybka połknęła przynętę. W ciągu dnia ryba ta nie wykazuje dużej aktywności, a tym bardziej w nocy. Dlatego lepiej łowić kiełb wcześnie rano lub późnym wieczorem.

Ryba, choć nie jest duża, ale jej łowienie cieszy się dużym zainteresowaniem wędkarzy amatorów. Ponieważ kiełek woli trzymać się w licznych stadach, wejście na takie stado może sprawić wiele przyjemności z częstych ukąszeń. Rybę tę można smażyć na oleju roślinnym lub na jej bazie można przygotować pyszne konserwy. Innymi słowy, kiełbasa może posłużyć do przygotowania w domu różnych, całkiem zdrowych i smacznych potraw.

Ponadto kiełb jest uważany za ulubiony przysmak wielu gatunków ryb drapieżnych, dlatego może być używany jako żywa przynęta.

Łowienie bez popisów. Naiwniak. Latem łowienie kiełbasy.

Zalecane

Sposoby wiązania jiga z kółeczkiem
Zimowe wędkowanie w regionie Perm
Kawior z łososia kumpla czy łosoś coho - który kawior jest lepszy?