Fish lakedra (Yellowtail)

Fish lakedra (Yellowtail)

Lacedra żółtogoniasta to druga, bardziej znana nazwa cennego gatunku ryb, należąca do rodziny ostroboków, reprezentująca rząd ostroboków oraz z rodzaju Seriola. Są to ryby pelagiczne, które wolą prowadzić szkolny tryb życia. Cenne ryby są szeroko rozpowszechnione zarówno w strefie przybrzeżnej, jak i na otwartym morzu, zasiedlając cieplejsze wody.

Yellowtail: opis

Yellowtail

"Seriola quinqueradiata" to morski drapieżnik, który jest bardzo ceniony przez mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni. Nazywają tego drapieżnika „burzami” lub „hamachi”. Wielkość przeciętnych osobników jest imponująca: długość co najmniej półtora metra, przy wadze około 40 kg. W rzeczywistości współcześni eksperci rozróżniają żółtaczkę i lachedrę. Uważają, że sznurówki i żółtogonki to zupełnie inne gatunki ryb. Żółte ogony nie są tak imponujące pod względem wielkości, ponieważ dorastają do 1 metra długości nie więcej, a waga nie przekracza 10,5 kg. Ponadto żółtogonki mają szersze czoło, jak różowy łosoś, a usta są wyraźnie przesunięte w dół. Jeśli chodzi o sznurówki, jej usta znajdują się pośrodku. Co więcej, czoło nie jest tak duże. Czynniki te wynikają z właściwości diety.

Ważne jest, aby wiedzieć! Eksperci twierdzą, że lakedra rośnie znacznie aktywniej niż żółtaczka. Uważają, że tę rybę należy nazwać złotą, ale nie żółtą.

Wygląd, wymiary

Wygląd, wymiary

Ryby z rodzaju "Seriola" wyróżniają się wydłużonym, przypominającym torpedę korpusem, lekko ściśniętym z boków. Powierzchnia ciała pokryta jest małymi łuskami, na linii bocznej można policzyć około dwustu łusek, na linii bocznej nie ma łusek. Bliżej ogona widać coś w rodzaju skórzastego kilu. Głowa ma pewną ostrość, w kształcie stożka.

Pierwsza płetwa grzbietowa żółtodzioba składa się z 5 lub 6 krótkich, ale kolczastych promieni, które są połączone wyraźną membraną. Przed płetwą grzbietową kręgosłup skierowany do przodu. Druga płetwa składa się z ponad 30 promieni, ale raczej miękkich. Płetwa odbytu składa się z 3 twardych promieni i około 20 miękkich promieni. Z reguły pierwsza para kolczastych promieni jest zarośnięta skórą.

Interesujący fakt! Ciało Yellowtail Lacedra ma dość interesującą kolorystykę. Ogólnie ciało charakteryzuje się srebrzysto-niebieskim odcieniem, który jest ciemniejszy z tyłu. Płetwy są koloru żółtego. Od pyska do początku ogona szeroki i dobrze widoczny pasek żółtego koloru. W tym przypadku pasek przechodzi również przez oczy ryby.

Styl życia, zachowanie

Styl życia, zachowanie

Styl życia lachedry żółtogoniastej przypomina nieco aktywność życiową barwena. Ten rodzaj różni się tym, że może szybko i sprawnie poruszać się w słupie wody ze względu na torpedowy kształt ciała. Pęcherz pływacki pozwala rybom rozwijać się na różnych horyzontach.

Podczas swoich naturalnych wędrówek na północ ryby często przemieszczają się obok ławic sardynek, sardeli i makreli, które są podstawą diety tego drapieżnika. Wraz z nadejściem chłodów typowych dla jesieni dorosłe osobniki lakedry żółtogoniastej zbliżają się do wód południowych, gdzie co roku zimują.

Lakedra różni się od żółtaczki również tym, że latem, które trwa od lipca do października, żółtogonki migrują z wód cieplejszych do zimnych, a mogą dotrzeć do Sachalinu i Primorye. W tym okresie żółte ogony aktywnie odżywiają się, odżywiając się składnikami odżywczymi.

Jak długo żyje lacedra

Jak długo żyje lacedra

Tacy przedstawiciele rodziny Stavridovye nie różnią się długowiecznością. Średnia długość życia rodzaju „Seriola” wynosi około 12 lat.

Środowiska naturalne

Przedstawiciele rodzaju "Seriola" zamieszkują głównie wody środkowej i zachodniej części Oceanu Spokojnego. Uważa się, że Lakedra jest przedstawicielem wód Azji Wschodniej, a żółtogonki są przedstawicielami wód graniczących z Koreą i Japonią. Wraz z nadejściem lata na wodach graniczących z Rosją zaczynają pojawiać się dorośli. Pod tym względem gatunek ten występuje na Terytorium Primorskim, a także u wybrzeży Sachalina. Znaczne populacje tej cennej ryby są rozmieszczone wzdłuż wód przybrzeżnych graniczących z Tajwanem, aż do południowych Kurylów.

Dieta rybna

Dieta rybna

Podstawą diety dorosłych o żółtych ogonach są ryby, dlatego gatunek ten jest uważany za drapieżny. Nawet osobniki, które nie osiągnęły okresu dojrzałości, żywią się małymi rybami, a także zooplanktonem. Ogoniaste polują w stadach, zbierając ryby w tzw. „Kotle”. Ta dieta obejmuje następujące rodzaje ryb:

  • Sardinella.
  • Sardynops.
  • Sardynki.
  • Sardele.
  • Ząbkowany śledź.
  • Wilczy śledź.
  • Dobar.

Ryby hodowane w sztucznych warunkach karmione są mięsem mielonym, którego podstawą są ryby o niskiej wartości. Często stosuje się specjalną mieszankę paszową na bazie mączki rybnej. Uważa się, że nawet taka dieta jest rzadka, więc mięso takiej ryby jest mniej przydatne i smaczne. Mimo to ryby hodowane w sztucznych warunkach są nie mniej wartościowe na rynku światowym.

Ważny fakt! Podczas polowania na lacedra sardele, śledzie lub sardynki wyskakują z wody losowo. Sama woda wydaje się gotować, przypominając z wyglądu kipiący kocioł.

Super wędkowanie. Yellowtail (lakedra japońska) 9 kg

Rozmnażanie i potomstwo

Rozmnażanie i potomstwo

Ryby te osiągają wiek, kiedy są gotowe do składania jaj po półtora roku. Proces hodowlany ma pewne cechy szczególne. Z reguły sam proces trwa długo i trwa kilka miesięcy. Jest to gatunek ryb lubiący ciepło, dlatego tarło odbywa się wyłącznie w ciepłych czasach, kiedy warunki temperaturowe są najbardziej optymalne, co pozwala na poród narybku.

Po urodzeniu narybek zaczyna zasiedlać słup wody, co wiąże się z osobliwością gatunku. Rosnące osobniki najpierw żywią się zooplanktonem, a następnie zaczynają polować na narybek sardeli, ostroboka, śledzia itp. Z wyglądu narybek sznurówki żółtogonowej jest lustrzanym odbiciem dorosłych, ale w zmniejszonej formie. Niezależnie od tego, czy jest to siedlisko sztuczne, czy naturalne, narybek sznurówki rośnie i rozwija się wystarczająco szybko.

Kiedy osobniki hoduje się w sztucznym środowisku, to w ciągu roku można uzyskać znaczny wzrost masy ciała, co pozwala na osiągnięcie zysku. Osoby, które rosną i rozwijają się w swoim naturalnym środowisku, są uważane za trofeum dopiero po 2 latach życia, a nawet więcej. Uwielbiająca ciepło lakedra z żółtymi ogonami jest tak popularna w Japonii, że ma mistyczne właściwości. Od dawna uważano, że ta ryba może przynieść szczęście osobie.

Ciekawe wiedzieć! Sztuczna hodowla ryb wiąże się z tym, że narybek sortowany jest według wieku i umieszczany w oddzielnych klatkach wykonanych z nylonu lub nylonu. Zapobiega to atakowaniu przez starsze narybek słabszych. Ponadto łatwiej jest rozwiązać problemy z brakiem tlenu.

Naturalni wrogowie

Naturalni wrogowie

Chociaż lacedra żółtogoniasta jest rybą drapieżną, ma wystarczającą liczbę naturalnych wrogów, którzy są w stanie szybko pływać, doganiając lacedra. A jednak głównym wrogiem (i nie jest to zaskakujące) jest człowiek, który łowi ryby w ogromnym tempie. Wynika to przede wszystkim z jego wyjątkowego smaku.

W Korei Południowej zaczynają aktywnie łowić tę rybę już we wrześniu i kontynuują to do początku grudnia. Potem przerwa trwa do lutego, po czym ponownie rozpoczynają polowanie na lacedrę do końca maja. Ryba ta preferuje przebywanie na głębokości od 40 do 150 metrów i jest doskonale łowiona na jigi i woblery za pomocą rzutów. Aby złowić żółtaczkę, nie potrzebujesz wiele uwagi, więc nawet niedoświadczonym rybakom udaje się złapać osobniki o wadze do 10 kg.

Gdy ryby są trzymane w sztucznym środowisku, wiele osobników umiera z powodu pasożytów i chorób, na które cierpią wszystkie rodzaje seriolów. Szczególne zagrożenie stwarza tak poważna choroba pochodzenia bakteryjnego, jak wibrioza, która charakteryzuje się objawami przypominającymi cholery.

Wartość handlowa

Wartość handlowa

Lakedra żółtogoniasta uważana jest za cenną rybę handlową. Ryba ta jest szczególnie ceniona przez Japończyków, dlatego jest popularnym przedmiotem wędkarstwa. Ponadto ryby są hodowane w sztucznych warunkach w różnych gospodarstwach lub na obszarach naturalnych obszarów wodnych, ale są ogrodzone.

Zazwyczaj ryby łowi się w miesiącach zimowych, kiedy mają najwyższy procent tłuszczu. Dzika lakedra ma dość gęste mięso o przyjemnym lekkim aromacie. Jednocześnie mięso nie traci swoich właściwości w każdych warunkach gotowania.

Mięso uważane jest za prawdziwy rarytas, ma czerwonawy odcień i smakuje jak tuńczyk. Mięso rybne zawiera całą masę przydatnych składników, takich jak minerały i witaminy. W wyniku gotowania mięso lachedra rozjaśnia, ale nie traci swoich głównych właściwości. Sushi i sashimi powstają z surowego mięsa tej ryby. W rzeczywistości istnieje ogromna liczba przepisów na robienie żółtka, ale najpopularniejsze metody gotowania to pieczenie i smażenie.

Wędkarstwo morskie. Lakedra. Kraj Nadmorski.

Populacja i stan gatunku

Główna populacja żółtodzioba występuje na wodach terytorialnych Japonii i Korei. Eksperci są przekonani, że obecnie gatunek ten, pomimo aktywnego połowu, nie jest zagrożony, a tym bardziej, całkowitym wyginięciem.

Przydatne właściwości i metody przygotowania

Przydatne właściwości i metody przygotowania

Sznurówka Yellowtail jest uważana za raczej tłustą rybę, dlatego nie nadaje się do przygotowywania posiłków dietetycznych. 100 gramów mięsa lakedry zawiera aż 240 kcal, co świadczy o tym, że nie jest to w ogóle produkt dietetyczny.

Biorąc pod uwagę fakt, że mięso ryb zawiera wiele witamin i minerałów, a także nasycone i nienasycone kwasy tłuszczowe, mięso lakedry jest bardzo przydatne, szczególnie w przypadkach, gdy osoba cierpi na problemy metaboliczne, wysokie ciśnienie krwi, a także związane z funkcjonowaniem układu sercowo-naczyniowego.

Aby potrawy były naprawdę zdrowe, lepiej je gotować na parze lub piec w piekarniku. Jeśli używasz smażonych potraw, musisz pamiętać, że zawartość kalorii w takich potrawach wzrasta 2 razy. Dodatkowo obciążają żołądek i są przeciwwskazane dla osób, które mają problemy z przewodem pokarmowym.

Mięso Lakedra wyróżnia się gęstą strukturą, która zachowuje się nawet po obróbce termicznej. Dlatego mięso tej ryby można dodawać do różnych sałatek.

Rybę przed pieczeniem sola się i pieprzy, po czym umieszcza na naczyniu do pieczenia, naoliwia oliwą z oliwek. Następnie rybę posypuje się przyprawami i wylewa tłustą śmietaną lub śmietaną, a także twardym tartym serem. Naczynie wstawia się do piekarnika i gotuje w 220 stopniach przez 20 minut. Nie mniej smaczna lakedra zapiekana w cieście na bazie sera i sezamu.

Mięso z żółtaczki doskonale nadaje się do przygotowania pierwszych dań, w formie zupy rybnej lub różnych zup.

Z filetów rybnych przyrządzamy japońskie danie hamachi nigiri, które przypomina sushi. Danie przygotowywane jest z prawie tych samych składników. Filety rybne kroimy na małe kawałki i kładziemy na ryż z wasabi, po czym lekko wyciskamy, nadając mu określony kształt. To danie je się w ten sam sposób, maczając porcje w sosie sojowym lub marynowanym imbirze.

Oprócz swoich zalet, mięso lakedry może być szkodliwe, szczególnie dla osób skłonnych do alergii, a także dla tych, których organizm nie przyjmuje owoców morza. Ponadto ryba powinna być świeża, w przeciwnym razie możesz zarazić się pasożytami. Dlatego lepiej jest jeść tę rybę po obróbce cieplnej. Dotyczy to szczególnie ryb hodowanych w sztucznych warunkach.

Kto przestrzega diety lub chce stracić dodatkowe kilogramy, lepiej jest użyć innych rodzajów ryb, które nie są tak tłuste.

LAKEDRA - NAJLEPSZY PRZEPIS

Zalecane

Łowienie asp
Sprzęt do łapania miętusa
Haczyk karpiowy